ಬ್ಲಾ ಬ್ಲಾ ಬ್ಲಾ

ಉಪ ಕಥೆಗಳು

2011-10-16T01:24:00.002-07:00

ಉಪ ಕಥೆಗಳು ಎನ್ನುವ ಹೆಸರು ಮುಖ್ಯ ಕಥೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಬರುವ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅವು ಮನದೊಳಗೆ ನಿಂತು ಬಿಡುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಸಣ್ಣದಾಗಿದ್ದರೂ ಬಹಳ ಆಕರ್ಷಕ ವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನಾನು ಒಂದು ಉಪನ್ಯಾಸ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಮಾರು ಗೊಳಿಸಿದ ಒಂದು ಅತೀ ಸಣ್ಣ ಉಪಕಥೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀನಿ.ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳೂ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆಂಬುದನ್ನು ಉದಹರಿಸಲು ಹೇಳಿದ್ದು. ಇನ್ನೂ ವಿದ್ಯುತ್^ಚ್ಛಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಜೆ ಆ ಮನೆಯ ಹುಡುಗಿ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ಹಜಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹಚ್ಚಿದ ಹಣತೆ ತರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಬೆರಗು ಮಾಡಬೇಕೆನಿಸಿತು. ನಿನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಇದೆಯೇ ಎಂದ. ಹೂ ಕೇಳು ಎಂದಳು ಹುಡುಗಿ. 'ಈ ದೀಪವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದ ದೀಪ ಮೊದಲು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು - ಹೇಳು ನೋಡೋಣ' ಅಂತ ಕೇಳಿದ ಅಜ್ಜ. ಆ ಹುಡುಗಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದರೂ ಮರು ಕ್ಷಣ ಏನೋ ಹೊಳೆದವಳಂತೆ ಆ ಹಣತೆಯ ದೀಪವನ್ನು ಉಫ್ ಎಂದು ಆರಿಸಿ 'ಈ ದೀಪ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತೋ ಅಲ್ಲಿಂದ' ಅಂದಳಂತೆ.ನಿಜಕ್ಕೂ ಚುರುಕು ಉತ್ತರ ಅಲ್ವೇ.

ಗಣಪತಿ ಮೂರ್ತಿ ಆರಿಸಲು

2011-09-01T09:36:00.000-07:00

ನಾನು ಗಣಪತಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು ಬರಲು ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಒಬ್ಬ ಮಿತ್ರರೂ ಅದೇ ಕಾರ್ಯ ನಿಮಿತ್ತ ಪೇಟೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರು. ಗಣಪತಿಗಳ ಮಾರಾಟದ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಆರಿಸಲು ಆಗದೇ ಅವರು ಏನೋ ಪೇಚಾಟದಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಜುಗರಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೇರೊಂದು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಏನನಿಸಿತೋ ನನ್ನೊಡನೆ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ‘ನಾನು ಬಹಳ ಹುಡುಕಿದರೂ ತಿಲಕ ಇರುವ ಗಣಪತಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ವಿಭೂತಿ ಇದೆ. ನಮಗೆ ಅದು ಸರಿಹೋಗಲ್ಲ. ಅಂದರು. ಹಾಗೂ ಇದೆಯೇನ್ರಿ ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ. ಹೌದು ಹೌದು. ನಾನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಅದನ್ನೇ ಕೊಳ್ಳುವುದು. ಆದರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆ ಅಂದರು. ನನಗೆ ಗಣಪತಿಗೆ ಹಣೆಗೆ ಏನು ಹಚ್ಚಿರಬೇಕೆಂಬುದರ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ವೈಷ್ಣವ ಸಂಪ್ರದಾಯದವರು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ವಿಭೂತಿ ಆಗಿ ಬರದು.ಹಬ್ಬದ ದಿವಸ ವ್ರತದ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಈ ಕೆಳಗೆ ಉದ್ಧರಿಸಿರುವ ಭಾಗ ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು: ಅವರವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗನುಸಾರವಗಿ ಭಂಗಾರದಿಂದ ಅಥವ ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರಗಳಿಂದ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ ಪೂಜೆಯಾದನಂತರ ಅದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡತಕ್ಕದ್ದು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅನುಕೂಲವಿಲ್ಲದವರು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಗಣಪತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸಬಹುದು. ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ಲೋಭಿತನವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಆ ಗಣಪತಿಯು ಏಕದಂತನೂ ಮೊರದಂತೆ ಅಗಲವಾದ ಕಿವಿಯುಳ್ಳವನೂ ಚತುರ್ಭುಜಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನೂ ಒಂದು ಕೈಯಿಂದ ಪಾಶವನ್ನೂ ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಅಂಕುಶವನ್ನೂ ಬೇರೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಪಾಶವನ್ನೂ ಬೇರೊಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಡುಬನ್ನೂ ಇನ್ನೊಂದು ಕರದಿಂದ ಅಭಯಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಉಂಟಾಗಿರುವಂತೆಯೂ ಇರಬೇಕು.ಈ ರೀತಿಯಾಗಿರತಕ್ಕ ವಿನಾಯಕ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮೋತ್ತಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು(ಆಧಾರ: ‘ವ್ರತಮಾಲಾ’ ಪ್ರಕಟಣೆ: ಶ್ರೀ ಸರಸ್ವತಿ ರತ್ನಾಕರ ಬುಕ್ ಡಿಪೋ ಅವೆನ್ಯೂ ರಸ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರು-೨) ಅದೇಕೋ ಗ್ರಂಥಕರ್ತರು ಲಲಾಟ ಲಾಂಛನದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಿಸಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿಬಿಟ್ಟು ಗಣೇಶನಿಗೆ ಏನೇನೋ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಕಲಾ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಕುಶಲ ಕರ್ಮಿಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಅವಶ್ಯಕತೆ ನಮಗೆ ಅಷ್ಟೇ.

ಎರಡು ಮುಖ

2011-05-30T04:36:00.000-07:00

ಇದು http://www.chilume.com/2011/05/kannada-poem-yeradu-mukha-by-mns-rao.html ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ.

ಎರಡು ಮುಖ
- ಎಂ.ಎನ್.ಎಸ್. ರಾವ್

ಏನು ಮಾಡೋದು ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕೂ ಎರೆಡೆರಡು ಮುಖ

ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಸೆ ಯಾವುದು ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ ಅದರ ಮೇಲೆ
ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ತಂಬಾಕು ದೇಹಕ್ಕೆ ಘೋರ ಘೋರ
ಸಿಗರೇಟು ಸೇದಲು ಮನೇಲಿ ಹೆಂಡತಿ ಅಡ್ಡಿ ಬೀದೀಲಿ ಕಾನೂನು ಅಡ್ಡಿ
ಆದರೂ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕೋದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಗೆಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ

ರೈತರಿಗೆ ತಂಬಾಕೇ ಬೆಳೀಬೇಡಿ ಅಂದ್ರೆ ಅವರು ದುಡ್ಡು ಮಾಡೋದು ಬೇಡವೇ
ತಂಬಾಕೇ ಬೆಳೀದ್ರಿದ್ರೆ ಸರ್ಕಾರ ಸುಂಕ ಹಾಕದೇ ದೇಶ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೇಗೇ
ಬೆದುರು ಬೊಂಬೆ ಚಿತ್ರ ಸಿಗರೇಟು ಪ್ಯಾಕ್ ಮೇಲೆ ಮುದ್ರಿಸಿದರೆ ಸಾಕೇ
ಸುಂಕ ಹಾಕಲು ಬೇರೇನು ಇಲ್ಲವೆ ತಂಬಾಕು ಬೆಳೆ ನಿಲ್ಲಿಸೋದು ಹೇಗೇ

"ಥಟ್ ಅಂತ ಹೇಳಿ"

2011-05-18T07:23:00.000-07:00

ನಾನು ದೂರದರ್ಶನದ ಚಂದನ ವಾಹಿನಿ ನಡೆಸಿಕೊಡುವ "ಥಟ್ ಅಂತ ಹೇಳಿ" ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದೆ. ನಾನು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಸಾರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಗೆದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಆಯ್ಕೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಉತ್ತರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ತಪ್ಪು ಉತ್ತರದಿಂದಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕಳೆದು ಕೊಂಡೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ತಶ್ನೆಗೆ ಸರಿ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟರೂ ಮೂರನೆಯವನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಏನೂ ಅಂಕ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅದೊಂದು ಅನುಭವ.

Talakaveri trip 2011

2011-04-17T21:33:00.001-07:00

Talakaveri trip 2011, a set on Flickr.

Some memories of Talakaveri trip April 2011

New and old

2011-02-07T19:01:00.000-08:00

We under took a tour of Badami, Pattadakal and Aihole. These places were earlier the center of Chalukya's kingdom. Wonderful monuments will remain in our memory for a long time because of their grandeur, beauty and size. Our guide was often pointing out that the so called present day hair-style of belles is nothing new.

Even the design of the Parliament House is resembling a structure in Aihole.

I have clicked more photos during the trip and they can be viewed here

Google gives me stuff to write

2011-01-13T18:30:00.000-08:00

In my last post I had lamented that I didn't utilise an opportunity of writing in the blog of a novelty adopted by Google I noticed. Again today Google has repeated the trick, may be in India only. May be if frequency of such gimmicks increases it may lose attraction.

Moving the mouse over the logo shows Makara sankranti. In Gujarat kite flying festival is observed on this day and Google has tried to symbalise Makara sankranti with it.

This logo with Kite flying is symbolic of Makara sankranti observed in India on January 14. In most parts of India, predominantly agricultural country, it is harvest season and all festivals are are related to seasons and religion. Talking of seasons Tropic of Capricorn in India is opposite of mid-Summer in southern hemisphere.

Why writing is not your habit.

2011-01-08T03:39:00.000-08:00

I open my PC every day morning to read in Google Reader. On January 1, I noticed a change in the Google logo. I could immediately see 2011 in roman numerals in the emblem. I called my wife and showed it to her and explained the innovation what Google people have done. I really enjoyed it. That was the end of my pursuit. In course of the day I saw one blogger made it a subject for his.
I lamented my inability to put my ideas into writing.
This has happened any number of times.

ರೈಲ್ ವ್ಯವಸ್ತೆ

2010-12-28T00:10:00.000-08:00

ನನಗೆ ರೈಲ್ ಅಂದರೆ ಇಷ್ಟ. ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಮಾಗಡಿಯಿಂದ ಗೌರಿಬಿದನೂರಿಗೆ ವರ್ಗವಾದಾಗ ಸಂಸಾರ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಯಿತು. ಮಾಗಡಿಗೆ ರೈಲು ಸಂಪರ್ಕ ಇಲ್ಲ; ಗೌರಿಬಿದನೂರಿಗೆ ಇದೆ.(ಬಸ್ ರೈಲ್ ಮಿಶ್ರ ಪ್ರಯಾಣ ಕಷ್ಟವೆಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಗೌರಿಬಿದನೂರಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ). ಗೌರಿಬಿದನೂರು ತಲುಪಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದ ರೈಲನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣ ಹತ್ತಿರವಿತ್ತು. ಬೆಳೆಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ರೈಲು ಕೂಗನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ನೋಡಲು ಓಡಿದೆ. ಆಗ ಅದೇನೋ ಆನಂದ.
ಓದು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಜಾಗ ಗುಜರಾತಿನ ಜುನಗಡದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರಲು ವೀರಂಗಾಮ್, ಮುಂಬೈ, ಗುಂತಕಲ್ಲಲ್ಲಿ ರೈಲು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಈಗ ಒಂದೇ ಗೇಜ್‍ನ ಹಳಿ ಇರುವುದರಿಂದ ದೂರದ ಊರುಗಳಿಗೂ ಸಂಪರ್ಕ ಸಿಕ್ಕಿದೆ.
ನೌಕರಿಗೆ ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೈದರಾಬಾದಿನಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲದಿವಸ ಇದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಲೋಕಲ್ ಮಾರ್ಗಗಳ ಅನುಭವ ಏನೆಂದರೆ ನೂಕು ನುಗ್ಗಲಿನ ಪ್ರಯಾಣವೆಂಬ ದೂರು ಹೊರಗೆ ಮಾಡಿದರೂ, ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚು ಎನ್ನುವ ಒಳಒಳಗಿನ ಖುಷಿ. ಈಗ ನಾವಿರುವ ಬೆಂಗಳುರಿಗೂ ಲೋಕಲ್ ಮಾರ್ಗಗಳು ಬಂದರೂ ಅವು ಹೊಸ ತರಹದ ಮೆಟ್ರೋ.
ಇನ್ನೂ ಪ್ರರಂಭವಾಗಲು ಕೆಲು ತಿಂಗಳುಗಳು ಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಇರಲಿ, ಏನೀಗ. ನಮ್ಮೂರಲ್ಲೂ ಮೆಟ್ರೋ ಇದೆ ಅನ್ನುವ ಹೆಮ್ಮೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆ ಪ್ರಗತಿ ಪ್ರಪಂಚದ ದರ್ಜೆ (world class) ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕಿನ ಮೆಟ್ರೋದಲ್ಲೂ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಮಾಲ್ ಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.

ಉಛ್ಛ ನೀಚ ಭಾವನೆ

2010-11-21T19:17:00.000-08:00

ಚರ್ಚೆ ನಡೆದಿತ್ತು ಜೀವನ ಸಂಘರ್ಷದ ಪರಿ
ಎಲ್ಲವೂ ಕೆಟ್ಟಿದೆ ಉಛ್ಛ ನೀಚ ಭಾವನೆಗಳ ಅಡಿಗಲ್ಲ ಮೇಲೆ

ಕರಿ ಕಂದು ಹಳದಿ ಬಿಳಿ ಏನೇನೋ ಬಣ್ಣ
ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಹಳ್ಳಿಯವ ದಿಲ್ಲಿಯವ

ಬಿಳಿ ಶುಭ್ರ, ಸುಂದರ ಎಂದೊಬ್ಬರು ಅಂದರೆ
ಕರಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಎಂದರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು

ಹಳ್ಳಿಯವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮುಗ್ದ ಪರಿಶ್ರಮಿ
ದಿಲ್ಲಿಯವ ವಿಚಾರವಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತ

ಹಳ್ಳಿಯವ ಹಠಮಾರಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳ ವಿರೋಧಿ
ದಿಲ್ಲಿಯವ ಥಳ್ಕಿನ ಸೊಕ್ಕಿಗ ಬರೀ ಡೋಂಗಿ

ಹೆಣ್ಣು ಸಹನ ಮೂರ್ತಿ ಗಂಡು ಜಂಬಗಾರ
ಗಂಡು ಠೀವಿಯ ಪ್ರತೀಕ ಹೆಣ್ಣು ನಯವಿನಯ ಮೂರ್ತಿ

ಹೀಗೆ ನಡೆಯಿತು ಚರ್ಚೆ ಮುಗಿಯುವುದೇ ಅನ್ನಿಸಿತು
ಇದು ಮುಗಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದೆಂದಿಗೂ

ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ತೀರ್ಮಾನವಾಯಿತು ಬಿಳಿಯ ಗಂಡು ಉಛ್ಛ
ನಾನು ಹಿಗ್ಗಿದೆ ನಾನು ಗಂಡು ನನ್ನ ತಲೆ ಕೂದಲು ಬಿಳಿ

Dynamic equillibrium

2010-10-31T04:12:00.000-07:00

Dynamic equillibrium

I was looking out of the window: yellow flowers from the avenue tree had fallen scattered on the black top road and was a scene by itself as there was no other item to add to the

ಟು ಬೈ ಥ್ರೀ ಕಾಫಿ

2010-10-25T08:51:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಮನೆ ಹತ್ತಿರ ಒಂದು ಕಾಫಿ ಹೋಟೆಲ್ ಇದೆ. ಅದರ ಹೆಸರು ಟು ಬೈ ಥ್ರೀ ಕಾಫಿ. ಇದೇನಪ್ಪ ವಿಶೇಷ ಅಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ಹೋಟೆಲ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಂಶದ ಕಾಫಿ ಅಂದರೇನು, ಅವಮಾನದ ಸಂಗತಿ ಅಲ್ಲವೇ?
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದದ್ದು ಹಿಂದೆ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ’ಬೈ ೨ ಕಾಫಿ’ ಅಂತಾಲೇ ಅಣಕಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೇನು ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಬೈ ೨ ಕಾಫಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಲ ಜನ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಅಂದರೆ ಒಟ್ಟು ಹತ್ತು ಕಪ್ಪ್ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಚೈನ್ ಡ್ರಿಂಕಿಂಗ್ ಚೈನ್ ಸ್ಮೋಕಿಂಗ್ ತರಹ. ಏಕೆ ಚೈನ್ ಡ್ರಿಂಕಿಂಗ್ ಬೇಕಿತ್ತು ಅಂದರೆ ಆಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಚಳಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ಇದಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ ಇದೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ಹಿಂದೆ ಐ.ಟಿ. ಬೂಮ್‍ಗಿಂತ ಮೊದಲು, ಬಡವರ ಊರಾಗಿತ್ತು; ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹವಾನಿಯಂತ್ರಿತ ನಗರ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗರ ಸ್ಚ್ವರ್ಗ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಸು ಕಡಿಮೆ, ಚಳಿ, ಮೈ ಬಿಸಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾಫಿ ಬೇಕು, ’ಬೈ ೨’ ಸಾಕಾಗ್ತಾ ಇತ್ತು. ಆಗಲೂ ಕೆಲವು ಹೋಟಲುಗಳಲ್ಲಿ ’ಎಕ್ಸ್ಟ್ರಾ ಕಪ್’ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏನಾಗ ಆ ಹೊಟೆಲ್ಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರಾಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ಜನ.

ಆ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರನ್ನೇ ಈಗ ಜಾಹಿರಾತಾಗಿ ಬಳೆಸಲು ಜಾಣ್ಮೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ದಾರೆ ಈ "೨/೩ ಕಾಫಿ" ಹೋಟೆಲ್‍ನೋರು.

ಬಾಲ್ಯ

2010-10-16T22:46:00.000-07:00

sorry

2010-09-15T19:16:00.000-07:00

My "sorry" is not nice at all compared to these. Simply sorry.

ಫ್ಲೌ ಆಫ್ ಥಾಟ್ಸ್

2010-09-07T00:22:00.000-07:00

I received by mail a cartoon about our new Rupee symbol and it was the place of the rich, middle and poor class vis-a-vis money represented by new symbol.

I forwarded the cartoon to some of my contacts. I received some replies: One was about the place for Lower middle class. Another was about shift from R to र while selection was in the process.

For the first my reaction is here:

For the second it is here:

The difference between R and र is only turning of the line from vertical to
horizontal. (see the attachment).
We will have to appreciate the closeness of these languages, as we can
tranform from one to the other by such a simple change!

ವ್ಯಂಗ್ಯ ಚಿತ್ರ

2010-09-01T08:39:00.000-07:00

you can create cortoons using several tools available at http://www.toondoo.com/

This is my my first try.

My surprise

2010-09-01T01:44:00.000-07:00

Cricket is very popular in India and people are crazy. Whenever any foreign team is in India, home team is playing in foreign country or it is a fixture between India and Pakistan the feverish pitch goes up. I was also a typical Indian and was behaving similarly till match fixing scandal took place a few years ago. I realised that the thrill of the match is not the real thrill and it was predetermined by money tricks and not the skill and capacities of the teams. From that time onwards my interest in the game got reduced to knowing the final result of the match only and not the "running news" (akin to "running commentary").
Now a new twist to the phenomena; they say it is spot fixing. Due to lack of interest in the game, I did not "research" the phenomena to know its mechanisms.
Today I came across two items in the news media.
1. A letter to the Editor "Deccan Herald", Bangalore on this topic. I donot want to summurise it, but recomend you to read it under "Honour fixers" in the attached image

2. Mohammad Azharuddin has issued a statement on this issue. Read it here

My surprise is that Mohammad Azharuddin who was connected with match fixing earlier is pointing his finger at others now.

Feasibility

2010-08-20T06:54:00.000-07:00

I am not giving here the dictionary meaning of this word. But it brings vast information before the mind of any staff of telecom department in India before the boom of cellular telephones.

About a decade ago, “non feasible” was a mantra in the mouths of the telecom people. This meant that the equipment in the Exchange is full or the connecting link to your address is full or non-existent and cannot be bridged in the near future. It is easier to understand that the Exchange portion; but not the connecting link. People who used to see telephone working next door would not take the answer kindly. Land lines were the order of the day. And the connection between the telephone exchange and the subscribers’ premises was by means of physical conductors comprising of underground cable pair and overhead bare wires carried on telephone posts. The underground cables were supposed to be laid as per requirements, forecast by survey & planning. Survey & planning were not faulty, but there used to be always deficiency mainly due to finances and supply of materials. The under ground cable network was supposed to be designed in 3 tiers: primary, secondary and tertiary components. Each was to take the requirements for periods of 5, 10 and 20 years ahead. This planning period takes into account the laying frequently in primary routes and secondary routes are necessary as the forecast may vary and frequent laying are investment wise economical. Whereas in the tertiary area uncertainties are more and demand and fill of the cable change frequently. Consequently longer planning period/over provision for more flexibility is apt.

Assuming that a spare cable pair is available in one of the Distribution Points in the cable net-work it is practically possible to use it any where by progressive rearrangement. This will be a compromise with the planning rules, which are based on economics and engineering. One of the senior officers used to harp on this practical aspect if a work, which came to his notice, were to be held up, but would also object to overspending. Soldier’s decision is non-feasible; officer’s decision may be to-rearrange. Non-feasibility would get a beating.

I had a relative of mine who used to tell me every time I met him about his capacity to get his telephone shifted using his influence into a non-feasible area, which was to become feasible after 3 years thence, as per the plans. This was an attempt to flaunt his influence with powers-that-be and also to highlight the bane in the working of telecom department.

Similarly I had another experience with flexibility. In my locality some body approached me as a retired telecom officer to get his telephone repaired by using my acquaintance with working men. As a courtesy I spoke to somebody to help him. His telephone got repaired and he came to me to thank me. I told him that visit was unnecessary and telephone call would have been enough. Some time later I found out that my telephone was dead. I was told that they repaired the “recommended” telephone by using a cable pair of a working connection because of recommendation without knowing that it related to my telephone itself. Of course, it was not wise to go back on the arrangement and my telephone was also rectified by attending to cable repair expeditiously.

ಹಿಂದೂ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಅತಿಥಿಗಳು

2010-08-19T21:23:00.000-07:00

There is a complaint that the mantras used in any Hindu religious ceremonies, being in Sanskrit, is not understood by many. Therefore usually during such congregations people do not give attention to any of the central happenings, but use the place and time for gossip. This being the case, what is to be done when a wedding is attended by foriegn guests, who are keen in leaning the essence of hindu religion. I witnessed one such marriage recently. There was comparing. The text of the announcements were already in the hands of the invitees in the form of a phamplet.

This is new but welcome. I have extracted some portions of the pamphlet here for reader's information.

BARAATH : The Groom family members and friends accompany him to the wedding venue in a procession. After reaching the venue the Bride's family welcomes the groom and his family.

GANAPATHI POOJA (Worship of Lord Ganesha)· The priest offers prayers to God Almighty and all his representations. Then the parents of the bride worship Lord Ganesha, the remover of all obstacles. On any auspicious occasion Lord Ganesha is worshipped first with a request to oversee the ceremony and help in its successful completion.

GOURl. POOJA (Worship of Goddess Gouri) - The bride performs prayers, invoking the blessings of Goddess Gouri, whose own marriage to Lord Shiva symbolizes everlasting love.

PUNYAHA VAACHANAM (Calling the day auspicious and purification) The priest performs Punyahavaachana. The bride's parents prepare sacred vessels (kalashas) and invoke the sacred rivers. The water in the sacred vessels is used during the entire ceremony. The time and place of the ceremony are established as sacred and pure.

KASHI YATRA - The groom reconsiders his decision to leave bachelorhood and decides to pursue further studies in the hallowed city Of Kashi. However, he is persuaded to enter Grihasthashrama (married life) by his elders and the father of the bride.

ARIVAL OF THE GROOM - The groom is escorted back from Kashi by his sisters, parents and friends. The parents of the bride receive him and offer him hospitality. They request him to marry their daughter, and the groom consents.

ARRIVAL OF THE BRIDE - Then, the bride, escorted by her materpal uncles, arrives. The bride and groom stand facing each other, separated by the antharpata (sacred cloth screen).

MAHURTHAM (Most auspicious moment) . By chanting the Mangalashataka (sacred hymns), the priest proclaims the importance and sacredness of the Mahurtham of the wedding.
The bride and groom see each other for the first time on that day when the sacred cloth screen is removed. They place jaggery (sweet) and cumin seeds (sour) on each others heads signifying that they are now partners in happy times and sad times of their life.

KANYAADAANAM (Offering of bride to groom) - The parents of the bride perform Kanyaadaanam, asking the groom to take care of their daughter.

EXCHANGE OF VOWS - The bride and the groom exchange vows repeating after the priest, as follows (this will be repeated three times):
Bride: Dharme cha, arthe cha, kame cha, naathi charethavyaa tvyaa aham. (In the pursuit of righteous life, material resources and nawral desires, you will never leave me.)
Groom: Dharme cha, arthe cha, kame cha, naathi charaami.
(In the pursuit of righteous life, material resources and natural desires, I will never leave you.) Then, as a sign of prosperity, the bride and the groom sprinkle Akshata (rice) on each others heads.

TYING THE MANGALASUTRA (Sacred necklace) - As a symbol of their commitment to each other, the groom ties the Mangalasutra around the bride's neck.

OFFERINGS TO AGNI (God of fire) - The priest then prepares for offerings to Agni. Agni is the ultimate witness at the wedding. The bride and groom tie the ends of their garments in a sacred knot, to signify. their union. Then, they worship Agni.

AGNI PRADAKSHINA (Going around the God of fire) - The couple hold each others hand and walk around the agni four times while the priest chant~ mantras. Each round they offer puffed rice to the agni, representing their sacrifice of material possessions for God's blessings.
1st round Dharma (Righteousness, moral values, duties)
2nd round Artha (Prosperity, material possessions)
3rd round Kama (Happiness in Family, desire to enjoy)
4th round Moksha (Spiritual, toward the path of God)
Agni pradakshina is a vow to carry out moral duties and responsibilities toward each other, family and society; and to balance a life of material possessions and worldly desires with the continual striving towards spiritual liberation.

SAPTAPADI (Walking the first seven steps) - The bride and the groom take the most important, first seven steps (Saptapadi) as husband and wife. Each step signifies important things in life.
The groom holds the left hand of the bride in his right hand and takes seven steps in the southeast direction. He takes the first step (leading with his right foot), and the bride follows. Before each step, the groom chants a mantra, as follows:
Groom' : We have started on the course of the householder's life. Let us walk together.
Groom : Walk with me the second step for attaining strength.
Groom : Walk with me the third step for acquiring wealth and prosperity.
Groom : Walk with me the fourth step for pleasure and for happiness.
Groom : Walk with me the fifth step for progeny and long living.
Groom : Walk with me the sixth step for the joys of all seasons.
Groom : Walk with me the seventh step for the everlasting love.
The couple takes their final step on a stone to indicate the firmness of their resolve. After the seventh step, the groom says to the bride, "We have walked seven steps hand in hand. Let us walk through life as friends ahd equals. Let us face our problems with compromise. Let us have peace, plenty and happiness." FIRST WORSHIP AS HUSBAND AND WIFE - After Saptapadi, the bride and the groom worship Lord Ganesha. The bride worships goddesses Gouri and Lakshmi and prays for a long and happy married life.

REQUESTING BLESSINGS - The bride and the' groom request the blessings of their parents and other elders for a long and happy married life. Elder ladies bring Aarthi and wish the new couple prosperity and happiness.

BENEDICTION - The priest chants prayers of benediction. The parents of the bride and the priest offer thanks to God Almighty for the successful completion of the ceremony.

Father and son

2010-08-08T22:57:00.000-07:00

I came across this video about the relationship between father and son.

My comments:
It is down to earth video. It shows generation gap. It does not show cruelty as the son hugs the father when he learns his flaw. He is ready to amend himself. It also shows that young are still dealing with problems of life and therefore they are under stress. But when it comes to their children they are concerned and suppress impatience ( young father accepts the same question 21 times) and when it comes to his father he thinks it can be ignored as the old may be just testing, his question is not that important or the father has to adjust to him because he has already learnt patience and essence of life. And he cannot probably remember what his father gave him when he was young; he has to be shown the dairy. Young are impatient and old who were also impatient when young have learnt patience.

I think real understanding of life is really difficult and one thing is conflicting with the other. That is one of the reasons why old people turn to philosophy for they learn that that they have very little power to alter any thing in this world.

I had read some where "Don't return kindness please pass it on" This means give love and affection to children so that the children will pass it on their children. If they start returning all to parents, their energies will reduce and their children will not get all that is due and needed. If parents also get enough from their children it is bonus. I think they are giving to parents also but it may be unseen or not very explicit.

We should continue to give love to our children (passing on) despite what our children are doing (not returning) to us. I think thinking young are bad is again generation gap on the part of the old.

May be I am wrong

ಬಿಸಿಲು ಮಚ್ಚು

2010-08-07T19:39:00.000-07:00

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆ ನೀರಿನ ಕೊಯ್ಲಿನ ಚಳುವಳಿಯ ಅಂಗವಾಗಿ ನಾನು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಡದ್ದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಬೋಡು ಬಿಸಿಲು ಮಚ್ಚು ಮತ್ತು ಹಸಿರು ಮಚ್ಚಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿಕೊಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

Talking to kids

2010-08-05T01:44:00.000-07:00

Theme of the web-site http://devdutt.com/for-the-children-2/> (Which was recommended to me) seems:
"What not to do for and to our children born in the west, what we really need is help to get it right" in initiating them into roots of their original roots. This is no easy task. Look at Devdutt Pattanaik at page http://devdutt.com/for-the-children-2/ has to say:

quote
Try explaining the idea of Krishna surrounded by hundreds of milkmaids doing Raas Lila to a child. Are those girls, Krishna’s friends? So is it ok for a boy to have many girlfriends? Are those girls his wives? So is it polygamy? Rather than answer such blunt uncomfortable questions, some writers escape into metaphysics – using words like Paramatma and Jivatma which, unless you are a believer, sounds like gobbledygook. At one level they are true, but like all symbols, there is no one answer. There are layers of answers. Many answers one finds are usually not what parents expect or find appropriate, because these stories are catering not just to children but adults.
unquote

Should we explain it as the attraction of Krishna due to his handsomeness, melody of his flute or what else?

What I have heard in such matters was the reaction by a girl of 10 years when the the story of Gandhari (Gandhari as after her marriage to Dhritarashtra, learns of her husband's infirmity of his blindness. Then she decides to cover her eyes with a blindfold which she will never remove, to join him in his world of darkness.)was being told was as follows:
Gandhari was not correct. She should not have covered her eyes. By doing so she lost the opportunity to see and guide her husband well. It was a dis-service to him and probably escapism.

It flashed to the story teller to explain that Dhritarashtra was a king and he had hundreds of people at command to help him as a prop and Gandhari was not required to be on his side always, as required in a not-so-rich-a-family.

Children want to get the core of all these after churning the material they are handed and their own logic.

ಸಮವಸ್ತ್ರ

2010-06-27T21:18:00.000-07:00

ಸಮವಸ್ತ್ರಧರಿಸಿದ ಒಂದು ಸಮೂಹವನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಆನಂದ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳ, ಯೋಧರ ಪೆರೇಡ್.

ಇವರುಗಳು ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅದು ನಿಯಮವಾದ್ದರಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ನನ್ನ ಅನುಭವ ಬೇರೆ. ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಕೇವಲ ಕೆಳದರ್ಜೆ ಕೆಲಸದವರಿಗೆ ನಿಯತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ (ಪೋಲಿಸ್, ಸೈನ್ಯ ವಿನಃ) ಅದನ್ನು ಧರಿಸಲು ಏಕೋ ಹಿಂಜರಿಕೆ. ಹಿಂದೆ ಅಂಚೆ ಮತ್ತು ತಂತಿ ಇಲಾಖೆಯ ನವುಕರರಿಗೆ ಕಾಖಿ ಬಣ್ಣದ ಉಡುಪು ಸಮವಸ್ತ್ರವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ತಂತಿ ಇಲಾಖೆಯು ರೈಲ್ ಇಲಾಖೆಯ ದೂರಸಂಪರ್ಕವನ್ನೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಂತಿ ಇಲಾಖೆಯ ಲೈನ್‍ಮನ್ ಪ್ರತಿ ಮೈಲ್ ಅಥವಾ ಎಕ್ಸ್‍ಪ್ರೆಸ್ ಬಂಡಿ ಬರುವಾಗ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ ಪ್ಲಾಟ್ ಫಾರಂ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಆ ರೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಯಾರಾದರೂ ಅಧಿಕಾರಿ ತಂತಿ ದೂರಸಂಪರ್ಕದ ಲೈನಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ದೋಷ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲಿ ಲೈನ್‍ಮನ್ ಗೆ ಆದೇಶ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ ಎಂದು. ನಾನು ೫೦-೬೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಕೊರತೆ ಎಂದರೆ ರೈಲ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಕೇಟರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದ ನವುಕರರ ಉಡುಪೂ ಕಾಖಿ ಬಣ್ಣವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಲೈನ್‍ಮನ್ ಅನ್ನು ಕೇಟರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದ ನೌಕರರೆಂದು ತಪ್ಪು ಗ್ರಹಿಸಿ ’ಚಹಾ ತಾ’ ಅಂತ ಕರೆದಿದ್ದುಂಟಂತೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಸಂಗ: ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿವೃತ್ತಿಯಾದಮೇಲೆ ಒಂದು ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಕಂಪನಿಗೆ ಸೇರಿದ. ಆತನನ್ನು ನಾನು ಸಮವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸಮವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಆತ ಹೀಳಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ನಡೆಯೊಲ್ಲ. ನಿಯಮ ಮುರಿದರೆ ಕೆಲಸ ಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂದರು. ಹೇಗಿದೆ ತಮಾಷೆ!

ಈಗೀಗ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಮೇಲ್ದರ್ಜೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಸಮವಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ತರಹ ಯೋಚನೆ ನಮ್ಮದೂರಸಂಪರ್ಕ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಬಂತು. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಅದರ ಖರ್ಚು ಭರಿಸಲು ರೂಲ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಳಿ ಪ್ಯಾಂಟ್, ಬಿಳಿ ಬುಷ್ ಶರ್ಟ್ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಎಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನೂ ವಿನಂತಿಸಗೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೂ ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಬಳ ಸಾಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಸಹಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿಯು ಕೆಲ ದಿವಸ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ ಆಮೇಲೆ ಅವರೂ ಕೈ ಬಿಟ್ಟರು.

ಥಟ್ ಅಂತ ಹೇಳಿ ೧೫೦೦ರ ಸಂಭ್ರಮ

2010-06-14T01:25:00.001-07:00

ಥಟ್ ಅಂತ ಹೇಳಿ ೧೫೦೦ರ ಸಂಭ್ರಮ.
೧೩ ಜೂನ್ ರಂದು ದೂರದರ್ಶನದ ಚಂದನವಾಹಿನಿಯವರು ನಡೆಸಿದ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಆಹ್ವಾನವಿತ್ತು. ಈ ತರಹದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಆಸೆ ಬಹಳದಿನಗಳಿಂದ ಇತ್ತು. ಅದು ಹೇಗೆ, ಎತ್ತ ಎಂಬ ಕುತೋಹಲದ ಜೊತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪುಳಕವೇ ಪುಳಕ. ಇಲ್ಲಿ ಚಲನಚಿತ್ರ/ಕಿರುತೆರೆಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ಒಂದು ತುಣುಕಿನ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ನೇರಪ್ರಸಾರ ಇದ್ದಾಗ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಡುವವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜಾಗರೂಕತೆ ಇರುವ ಬಗ್ಗೆ ಮನವರಿಕೆ (ಎಡಿಟಿಂಗ್ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಕಾರಣ) ಆಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಬೆಳಕಿನ, ಮೈಕಿನ ಮತ್ತು ಕ್ಯೇಮರಗಳ ಅಳವಡಿಕೆ ಚಾಲನೆ ನೋಡಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡಲು ಇರಬಹುದಾದ ಸಂಕೀರ್ಣ ಏರ್ಪಡಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.
ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ `ಥಟ್ ಅಂತ ಹೇಳಿ'ಅಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಐದು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿದ ಬಗೆ. ಸಭಿಕರು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಉಮೇದುವಾರಿಕೆಯನ್ನು ಚೀಟಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದುಹಾಕಿದರೆ ಆ ಚೀಟಿಗಳನ್ನು ಲಾಟರಿ ಎತ್ತಿ ಆರಿಸಿದರು. ನಾನೂ ನನ್ನ ಉಮೇದುವಾರಿಕೆ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಲಾಟರಿ ನನಗೆ ಒಲಿಯಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಬೇರೇ ಮಾತು. ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶಾದದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಸಭಿಕರು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಅವರೇ ಉತ್ತರಕೊಡುವ ಮೊದಲೇ ತಲೆತೂರಿಸಿ ಪ್ರೊಮ್^ಪ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಸರಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಉತ್ತರ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಸರಿ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟ ಸಭಿಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ಕೊಟ್ಟ ಕಾರಣ, ಈ ಅನುಚಿತ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ಸಿಕ್ಕಂತಾಯಿತು. ಇರಲಿ, ಇದೂ ಒಂದು ಮೋಜು ಅನ್ನೋಣ.
ಆಹ್ವಾನಿತ ಮುಖ್ಯಸ್ತರುಗಳ ಪ್ರಶಂಸಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ನುಡಿಗಳು, ಮಧ್ಯೆ ಜಾನಪದಗೀತೆ, ನೃತ್ಯ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಜನ ತಮ್ಮ ಆಸನಗಳಿಗೆ ಅಂಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಮಯ ಕಳೆದಿದ್ದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆ ಅನ್ನಿಸಿತು.

ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದಿಂದ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿಬಂದಾಗ

2010-06-09T07:29:00.000-07:00

"ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮಿ ವಿಚಾರಣಾ ಅಂಕಣಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ" ಅಂತ ಸ್ಯಾನ್ ಫ್ರಾಂನ್ಸಿಸ್ಕೊ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಂಗಪುರ್ ನಿಂದ ಬಂದಿಳಿದಾಗ ದ್ವನಿವರ್ಧಕದಿಂದ ಕೇಳಿಬಂದಾಗ ಎನೇನೋ ಯೋಚನೆಗಳು ರಾಜಲಕ್ಷ್ಮಿ (ನನ್ನ ಪತ್ನಿ) ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂತಂತೆ. ಇದನ್ನು ಈಗಲೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ. ವಿಮಾನದಲ್ಲೇ ತಾನು ಕುಳಿತ್ಕೊಂಡಿದ್ದ ಆಸನದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಶಾಲು ಮರೆತು ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಆ ಪ್ರಸಾರವಾಯಿತೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಆ ವಿಚಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ.
ಅಂತಹದೇ ಒಂದು ಧನಿವರ್ಧಕದ ಪ್ರಸಾರ ನನ್ನನ್ನೂ ಈಚೆಗೆ ವಿಚಲಿತಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದಿಂದ .......ರವರಿಗೆ ಸ್ಮರಣ ಕಾಣಿಕೆ ........(ನನ್ನ ಹೆಸರು) ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ. ನನಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಒಂದೆರಡು ಕ್ಷಣಗಳು ಕಳೆದರೂ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಯಾರೂ ಬರದಿದ್ದರಿಂದ ..........ರವರು ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಬೇಗ ರಂಗಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ಸ್ಮರಣ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು .........ರವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇದು ನಡೆದದ್ದು ಸಂವಾದ(ಡಾಟ್)ಕಾಂ ಅವರು ನಡೆಸಿದ "ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕನಸು" ಚಿತ್ರದ ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ. ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ ಚಿತ್ರನಿರ್ಮಾಕತಂಡದ ಸದಸ್ಯರು ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಚಿತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಾಪಕ ತಂಡದವರ ನಡುವೆ ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಂದನಾರ್ಪಣೆ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಮರಣ ಕಾಣಿಕೆ ಕೊಡುವುದು, ನಾನು ಸಂವಾದ(ಡಾಟ್)ಕಾಂ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖನೇನೂ ಅಲ್ಲ. ನನಗೆ ಈ ಕೆಲಸವಹಿಸುವರೆಂಬ ಸೂಚನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇರಲಿ ಅಂತೂ ರಂಗಸ್ಥಳ ಹತ್ತಿ ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೂ ಆಯಿತು. ಫೋಟೋಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

Chicken Soup

2010-05-18T00:21:00.000-07:00

(ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ) ಬರೆಯಲು ಮೂರು ಸೂತ್ರಗಳು
ಎಂಬ ಬರಹವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಓದಿದಮೇಲೆ "Chicken Soup for the Writer's Soul" ಪುಸ್ತಕದ ವಿಷಯ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಗೂಗಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಾಟ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ.
ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ Chicken Soupಗಳು ಅದೆಷ್ಟೋ. ಗೂಗಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕೆಳಕಂಡ ಪುಸ್ತಕಗಳ ವಿವರ ಓದಿದಮೇಲೆ Chicken Soup ಎಂಬುದು ನುಡಿಗಟ್ಟಾಗಿ ಉಪಯೋಗವಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳಿಗೆ Chicken Soup ಒಂದು ರುಚಿಕರ ಖಾದ್ಯ ಎಂಬ ವಿಷಯ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ನಾನು ಶಾಖಾಹಾರಿ.
Chicken soup for the writers soul:
Chicken Soup for the Canadian Soul:
Chicken soup for the single parent's soul:
Chicken Soup for the parent's Soul:
Chicken Soup for the grieving Soul:
Chicken Soup for the volunteer's Soul:
Chicken Soup for the teenage's Soul:
Chicken Soup for the teacher's Soul:
Chicken Soup for the prisner's Soul:
Chicken Soup for the soul:
Chicken Soup for the fisherman's Soul:
Chicken Soup for the working woman's Soul:
Chicken Soup for the golfer's Soul:
Chicken Soup for the golden Soul:
Chicken Soup for the baseball fan's Soul:
Chicken Soup for the of America Soul:
Chicken Soup for the traveler's Soul:
Chicken Soup for the grand parent's Soul:
Chicken Soup for the nurse's Soul:
Chicken Soup for the colleage Soul:
Chicken Soup for the jewish Soul:
Chicken Soup For The Indian Romantic Soul:
Chicken Soup For The Indian Soul:
Chicken Soup For The Kid's Soul:
Chicken Soup For The Woman’s Soul:
ಈ ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯುವಹಾಗೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲವಾಗಿ ಹುಡುಕಾಟ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಯಿತು.

ತರಹೆವಾರಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಬಾಯಿ ಚಪ್ಪರಿಸವಂಥಾ ವಿಷಯಗಳಿರುವಂಥಹ ಹಲವಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬರೆದು ಬರಹಗಾರರು ಉಪಕಾರಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಜೋಬನ್ನೂ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ

"ಆಡಿಸಿದರೂ ಬೀಳಿಸಿದರೂ ಉರುಳಿ ಹೋಗದು"

2010-05-12T22:04:00.000-07:00

ನಾನು ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲಿ "ಆಡಿಸಿದರೂ ಬೀಳಿಸಿದರೂ ಉರುಳಿ ಹೋಗದು" ಎನ್ನುವ ಆಸನಗಳ ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಕೊಂಡಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಈಗ ಅಂತಹದ್ದೇ ಚಲಿಸುವ ವಾಹನವನ್ನು ನೋಡಿ

`ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದು ಪರರಿಗೆ'

2010-04-27T20:46:00.000-07:00

ನಾನು ಅಂತರಜಾಲಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಇಲ್ಲಿ ವಿಲಕ್ಷಣ ಬಚ್ಚಿಡುವ ತಾಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ತಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಮಡದಿಯನ್ನು ಕರೆದು ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆ. ಅದನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಘಟನೆಯೊಂದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಯಾರದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮಾರಂಭ. ಅಡಿಗೆಯವರು ಮೊದಲೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಅಕ್ಕಿ ಸಾಲಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಮತ್ತೊಂದಷ್ಟು ಅಕ್ಕಿ ಕೇಳಿದರು. ಅಂಗಡಿಯಿದ ತರಿಸಿಕೊಡುವಷ್ಟು ಸಮಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಕ್ಕಿಡಬ್ಬವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟು ಅಡಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಸಲು ಹೇಳಿದರು. ಮನೆಯ ಒಡತಿ ಅಕ್ಕಿ ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಇದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇ ಅಡಿಗೆಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಒಡತಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ ಡಬ್ಬ ಅಲ್ಲಿದ್ದು ನೋಡಿ ಗಾಬರಿ ಆಯಿತು. ತಕ್ಷಣ ತಪಾಸಣೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಭಂಡಾರ ಸಿಕ್ಕ ಅಡಿಗೆಯವರು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುತ್ತರೆಯೇ? `ತಾರಮ್ಮಯ್ಯ' ಅಂದುಬಿಟ್ಟರಂತೆ.
ವಿಲಕ್ಷಣ ಬಚ್ಚಿಡುವ ತಾಣಗಳಿಗೆ ಮೊರೆಹೋಗುವವರು `ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದು ಪರರಿಗೆ' ಎಂಬ ಗಾದೆ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಲಿ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಳೆ ನೀರು ಕೊಯ್ಲು

2010-04-17T00:53:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಳೆ ನೀರು ಕೊಯ್ಲು
ಅಂತರ್ಜಲದ ಅಭಾವ ಕಂಡುಬಂದನಂತರ ಸುಮ್ಮನೆ ಹರಿದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆನೀರನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಮತ್ತು ನೆಲಕ್ಕೆ ಇಂಗಿಸಿ ಅಂತರ್ಜಲದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಕೈಲಿ ಮಾಡಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಆಜ್ಞೆ ಹೊರಡಿಸಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದಾಗ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

ಮನೆ ಮಾಳಿಗೆಯಿಂದ ಬರುವ ಎಲ್ಲಾ ತೂಬುಗಳನ್ನೂ ಒಂದುಗೂಡಿಸಬೇಕು. ಇದಕ್ಕೆ ಕೊಳವೆಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಬೇಕು.

ನೀರಿನ ತೊಟ್ಟಿಗೆ ಬಿಡುವ ಮೊದಲು ಶೋಧಕದವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ತೊಟ್ಟಿಯಿಂದ ಇಂಗು ಗುಂಡಿಗೆ ಕೋಡಿಹರಿಯಲು ಒಂದು ಕೊಳವೆಯನ್ನು ನೆಲದೊಳಗೆ ಹಾಕಿದೆ.

ಡಿಜಿಟಲೈಸ್ಡ್ `ಶಾಮಣ್ಣ' ಈಗ ವೆಬ್ನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯ

2010-03-30T08:25:00.000-07:00

ನಾನು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಸಾಹಸದ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನು ಸಂವಾದ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ನವರೂ ವರದಿ ಮಾದಿದ್ದರು.

ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ನವರು ತಮ್ಮ ವೆಬ್ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ನನ್ನ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಬೇಕಾದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿಯೇ ಹೊಗಳಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.
-----------------------------------------------------------------------
ಕೀಲೀಕರಣ ಎಷ್ಟು ಕಠಿಣ ಅಥವ ಸುಲಭ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಸರಳವಾದ ಉಪಾಯ ಮಾಡಿದೆ. ಯು ಆರ್ ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ಪೂರ್ವಾಪರ (೧/೮ ಕ್ರೌನ್?)ದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ತಿ ಅಚ್ಚುಪುಟವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ (ಬಿಚ್ಚುಕಟ್ಟು: ಪುತಿನರ ರಸಪ್ರಜ್ಞೆ, ಪುಟ ೬೩):

ಹೊಸ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಾಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ಅದೇ ಹಳೆಯ ಎರಕದಲ್ಲಿ ಹೊಯ್ದು ಸಾಲಭಂಜಿಕೆಗಳಂತಿರುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ಎಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದ ಮಾತಿನ ಸ್ವಪ್ರದರ್ಶನರತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರದರ್ಶನರತಿಗೆ ತಾನೇ ಮರುಳಾದವನಿಗೆ ‘ಕ್ರಾಂತಿ’ ಎಂಬುದು ಸರ್ವನಾಶದ ಸುಖ ಕೊಡಬಲ್ಲ ಒಂದು ತೀಟೆಯಾಗಿಬಿಡಬಹುದು. ಅವನಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಕ್ರಾಂತಿ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ತನ್ನ ರೋಷಾವೇಶಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲೊಂದು ನೆವಬೇಕು. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನೂ ಬದಲಾವಣೆಯ ಅನಿವಾರ್‍ಯತೆಯನ್ನೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುವಾತ ಮಾತ್ರ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲ. ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಬಲ್ಲವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾನ್ರಾಡ್‌ನ ‘ದಿ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ಏಜೆಂಟ್’ ಓದಬೇಕು. ಅಲ್ಲೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಮೈಯ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಬಾಂಬುಗಳನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತನ್ನನ್ನೂ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನವರನ್ನೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲ ಅರಾಜಕತಾನಾದದ ಉಗ್ರ, ತಪಸ್ವಿಯಿದ್ದಾನೆ. ಅರಾಜಕತಾವಾದಿಗಳ ಸಂಘಲಾಭದ ಮುಖೇನ ಜರ್ಮನರಿಗೆ ಗುಪ್ತಚಾರನಾದವನೊಬ್ಬನೂ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ತನ್ನ ಮೂರ್ಖ ತಮ್ಮನೊಬ್ಬನನ್ನು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಸಾಕುತ್ತಿರುವ ಸಂಸಾರಿ ಹೆಣ್ಣು. ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಈ ತಮ್ಮನನ್ನು ಅವನ ಕರುಣೆ ಮೀಟಿ, ಉನ್ಮಾದಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿ, ಅವಳ ಖದೀಮ ಗಂಡ ಬಾಂಬ್‌ಸ್ಪೋಟ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೆಂಡತಿ ಪೆದ್ದಳಾದರೂ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದೊಡನೆಯೇ ಮಾಂಸ ಕೊಯ್ಯುವ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ ಕತ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಗಂಡನನ್ನು ಇರಿದು ಸಾಯಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಸ್ವಸ್ಥ ಪೋಲಂಡಿನ ಕಾನ್ರಾಡ್ ಅರಾಜಕ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರತೆಯ ರುಚಿತಿಳಿದಿದ್ದ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ. ಸುಖಜೀವಿಗಳಾದ ಉದಾರವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದಾಗಿ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಮಾತಾಡುವವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು; ಮೊಡ್ಡು ಜನರ ಜೀವನಪ್ರೀತಿ ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆಗಳು; ಬಿರುಕುಗಳನ್ನು ಉಪೇಕ್ಷಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದಡ್ಡತನ; ವಿನಾಶವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮನೋವ್ಯಾಧಿ ಗ್ರಸ್ತರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಗೆ ಕಿಚ್ಚೆಬ್ಬಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆಂಬ ದಿಗಿಲು - ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ರಕ್ತಕ್ರಾಂತಿ, ಕೊಲೆ, ಉತ್ಪಾತಗಳ ನಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅನನ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಕಾನ್ರಾಡ್ ಕಾಣಿಸಿದವನು. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ, ವಿನಾಶದ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ತನ್ನೊಳಗೇ ಕಂಡುಕೊಂಡವನು ಕಾನ್ರಾಡ್. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವನು ಕೊಡುವ ‘ಸ್ವಕೇಂದ್ರ ಮುಕ್ತಿ’ಯ ರಸಪ್ರಜ್ಞೆ ನಮಗೆ ಗಾಢವಾದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತಾದೆ. ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್ ಕವಿಗಳು ಮಾತ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಹೊಗಳಬಲ್ಲವರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಪಂಪ ಮತ್ತು ಕಾಳಿದಾಸ. ನಮ್ಮ ಕಾಲದ, ಪ್ರಾಯಶಃ ಅನಿವಾರ್‍ಯದ, ದುರಂತವೆಂದರೆ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಲೇಖಕರು ಬಿಚ್ಚುವುದರಲ್ಲಿ, ಕೊಳಕನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಹರಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಅಷ್ಟೇ ಹೊಸ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯ ತೀವ್ರತೆಗಾಗಿ ಅವರು ಈ ಬೆಲೆ ತೆತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ರಷ್ಯನ್ ಕವಿ ಮಯಾಕೊವೆಸ್ಕಿ ಕ್ರಾಂತಿಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಕ್ರಾಂತಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಲವಲವಿಕೆಯಿಂದ ದೇಶವನ್ನು ಬಿಗಿದಿದ್ದ ಸರಪಳಿಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನೋ, ಅಷ್ಟೇ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಸ ಉಕ್ಕಿನ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವುದರ

- ಈ ಮೇಲಿನ ಕನ್ನಡ ಪಠ್ಯವನ್ನು http://www.webworldindex.com/countcharacters.htmರಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಸಿದಾಗ ಪದಗಳ ಮಧ್ಯದ ಜಾಗವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದಂತೆ ಒಟ್ಟು ೨೫೦೭ ಕ್ಯಾರೆಕ್ಟಾರ್‌ಗಳಿವೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿತು. ಅಂದರೆ, ಭರ್ತಿ ಪುಟವೊಂದನ್ನು ಕೀಲೀಕರಣ ಮಾಡಲು, ೨೫೦೭ ಬಾರಿ ಕೀ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಕೈಬೆರಳುಗಳು ಅಡ್ಡಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು ೬೦೦ ಪುಟ ಕೀಲೀಕರಣ ಮಾಡಲು ೨೫೦೭*೬೦೦=೧೫೦೪೨೦೦ (ಅಂದರೆ ಹದಿನೈದು ಲಕ್ಷ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರದ ಇನ್ನೂರು ಬಾರಿ ಕೈಬೆರಳುಗಳು ಆಡಬೇಕು), ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಎಂಥವರನ್ನಾದರೂ ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯುವಕರಾದರೋ ಅವರವರ ಧ್ಯಾನ-ಆಅಸಕ್ತಿಗಳಿ ಅವರವರಿಗೆ, ಯುವ ವಿವಾಹಿತರಾದರೋ ನೂರಾರು ಗೋಜಲುಗಳು. ವೃದ್ದರಾದರೂ ವ್ಯಾಧಿಗಳು . ನನ್ನ ವಯಸ್ಸು ೫೪. ನನಗೂ ನೂರಾರು ವ್ಯಾಧಿಗಳು. ಕೀ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಕೈಬೆರಳುಗಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ರಹಿತವಾಗಿ ಆಡಲಾರದು.
*
*
*
ಎಂ ಎನ್ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣರಾವ್‌ರನ್ನು ಎಂಎನ್‌ಎಸ್ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅವರ ವಯಸ್ಸು ೭೪. ಶಾಮಣ್ಣ ಕುಂಇಯವರ ಕಾದಂಬರಿ- ಸುಮಾರು ೬೦೦ ಪುಟಗಳು. (ಪುಸ್ತಕ ಕಣ್ಮರೆಯಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಪುಟಗಳ ನಿಖರತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಒಟ್ಟಾರೆ ೫೭೦ ರ ಮೇಲೆ). ಇಡಿ ಕೃತಿಯನ್ನು ಕೀಲೀಕರಣಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಡಿಮೆ ಕಲಸವಲ್ಲ. ಇವರ ಮುಂದೆ ನಾನಂತೂ ಕುಬ್ಜನಾದೆ. ಕೆ‌ಎಸ್‌ಸಿಯ ಮುಂದುವರಿಕೆ ನನ್ನಿಂದ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂದಿರುವಾಗ ಇಂತಹವರ ಇಂತಹ ಕೆಲಸ ನನ್ನನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಿತು. ಉಳಿದವರನ್ನೂ ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದೆನ್ನುವುದು ನನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಸಂವಾದ.ಕಾಂ, ಕಬಡ್ಡಿ ಚಿತ್ರದ ಬಗೆಗೆ ಸಂವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ ಎಂಎನ್‌ಎಸ್‌ರವರಿಗೆ ಶಾಲು ಹೊದಿಸಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸನ್ಮಾನವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೆವು. ‘ರಾವ್‌ಜಿ, ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗೌರವ ನಿಮಗೆ ಸಿಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂದಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ದೊಡ್ಡದು.’ *
---------------------------------------------------------------------------------

ಅದು ಇರಲಿ ಈಗ ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ನವರು ಶಾಮಣ್ಣ ಕಾದಂಬರಿಯ ೨೦೦ ಪುಟಗಳ ವೆಬ್ ಆವರ್ತಿಯನ್ನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೂ ೪೫೬ ಪುಟಗಳು ಮುಂದಿನ ಆವರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದು. ಈ ಪುಟಗಳನ್ನು ಓದಲು ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ತಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ನೊಂದಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಓದಬಹುದು.

ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಈಗ ಸಾಕಾರವಾದದ್ದು ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಕೆಮ್ಮಣ್ಣುಗುಂಡಿ ಪ್ರವಾಸ

2010-03-12T00:04:00.000-08:00

ನಾವು ಕೆಮ್ಮಣ್ಣುಗುಂಡಿ ಪ್ರವಾಸ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮಾಡಿದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ

ಶುಚಿ

2010-03-01T07:39:00.000-08:00

ಇವತ್ತು ಮಾರ್ಚ್ ೧ನೇ ತಾರೀಖು. ರಾಗಿಗುಡ್ಡ ದೇವಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ಇಂದಿನಿಂದ ಬಯಲು ರಂಗಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಪ್ರವಚನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ರಂಗಮಂಟಪವನ್ನು ಸಜ್ಜು ಮಾಡುವಬಗ್ಗೆ ಹೋದವರ್ಷವೇ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಇವತ್ತೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಇವತ್ತು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದು ಈ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ಅಂಗಳವನ್ನು (ಸುಮಾರು ೩೦೦ ಅಡಿ ಉದ್ದ ೧೫೦ ಅಡಿ ಅಗಲ) ಸಗಣಿಯಿಂದ ಸಾರಿಸಲು ಬೇಕಾಗಬಹುದಾದ ಸಗಣಿ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಸಲು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗಿರಬಹುದು ಅಂತ; ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಜಾನುವಾರು ಒಂದೇ ಕಡೆ ವಾಸವಾಗಿರುವುದು ದುರ್ಲಭ.

Just enjoy this

2010-02-11T04:21:00.000-08:00

Just enjoy this

ಪಾದರಕ್ಷೆ

2010-01-26T03:38:00.000-08:00

ಪಾದರಕ್ಷೆ ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಮನಃಪಟಲದಲಿ ಹಾದುಹೋಗುವ ವಿಚಾರಗಳು ಹಲವು:
೧. ಭರತ ರಾಮನ ಪಾದರಕ್ಷೆಯನ್ನು ರಾಮನಂತೆ ಗ್ರಹಿಸಿ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡಿದ್ದು.
೨. ಬುಷ್‍ಗೆ ಪತ್ರಕರ್ತ ಪಾದರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಎಸೆದಿದ್ದು.
೩. ಸಂಜಯದತ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದೊಳಗೆ ಅಪರಾಧಿ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವಾಗ ಪಾದರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಗ ಅದು ಕಳುವಾಗಿದ್ದು. (ಪಾದರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಜ್ಞಾಪಕಾರ್ಥ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಕದ್ದರೋ ಇಲ್ಲ ಅದರ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಕದ್ದರೋ ತಿಳಿಯದು)
೪. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಗಿಗುಡ್ಡ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇರುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿಥ ಪಾದರಕ್ಷೆಯ ರಕ್ಷಣಾವಿಭಾಗ.
೫. ಪಾದರಕ್ಷೆಯ ರಕ್ಷಣಾವಿಭಾಗವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಕಷ್ಟವಾದಾಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಮಠದವರು ಭಾಷಣಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಪಾದರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು.
೬. ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕಳವಾಗುವ ಹೆದರಿಕೆಯಿಂದ ನಮ್ಮಗಳ ಧ್ಯಾನ ದೇವರಮೇಲಲ್ಲದೆ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುವುದು.

ನಾವು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ

2010-01-20T22:03:00.000-08:00

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಒಂದು ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆಂದರೆ ನಾವುಗಳು ನವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಶಿಸ್ತು ಕಲಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಉದಾಹರಣೆ ಮದುವೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಶಬ್ದದಿಂದ ಕೂತು ನಡೆಯುವ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಯಾರೂ ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಮನೆ ಒಂದು ಸಂತೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಅಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಬಹಳ. ಆದರೆ ಜನಗಳು ಮದುವೆಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಊಟಕ್ಕೋ, ಯಾರನ್ನೋ ಭೇಟಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೋ, ಇಸ್ಪೀಟ್‍ಸಭೆಗೋ, ಹರಟೆಕೊಚ್ಚುವುದಕ್ಕೋ, ವಾರಿಗೆಗೆ ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕೋ ಆಗಿಹೋಗುತ್ತಲಿದೆ.
ಇದೇ ಸನ್ನಿವೇಷ ವೈಕುಂಠ ಸಮಾರಾಧನಗಳಲ್ಲೂ ಕೂಡ. ವೇದಘೋಷ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗಿಜಿಗಿಜಿ ಸದ್ದು. ಅಂತಹ ಒಂದುಕಡೆ, ಪುರೋಹಿತರು ಕ್ಲೇಶದಿಂದ, ನಿಶಬ್ದವಿದ್ದರೆ ಮುಂದುವರಿಸುವುದಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಇದು ನಾವು ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅಂತ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಮದುವೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಡಿರೆಂದು ಹೇಳಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಪಾಚಾತ್ಯರಿಗಾಗಿಯಾದರೂ ಕೆಲವು ನಮಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊಂಚ ಗಮನ ಕೊಡೋಣ.
ಕೊಸರು:
ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆದ ಹಿನ್ನೆಲೆ:
10 Things Not To Say At Wedding ಎಂಬ ವಿಷಯ ಇವತ್ತು http://digg.com ನಲ್ಲಿ ಓದಿದೆ. ಆಗ
ನೆನ್ನೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಗಿಗುಡ್ಡದ ಪ್ರವಚನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ವಿದ್ವಾನ್ ಪಂಚಮುಖಿ ಪವಮಾನಾಚಾರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ ಜನರ ಅಡ್ಡನಡುವಳಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಿದ್ದು ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಇವೆರಡಕ್ಕೂ ಗಂಟು ಹಾಕಿದೆ.

ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣ

2010-01-15T05:18:00.000-08:00

ಇವತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣ. ನೆನ್ನೆಯಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ (ಟೀವಿ, ದಿನಪತ್ರಿಕೆ, ದೇವಸ್ತಾನದ ಬಿಲ್ ಬೋರ್ಡ್) ಅದೇ ವಿಷಯ.
ನನಗೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ ಆಸಕ್ತಿ ಇತ್ತು. ಉಳಿದಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ತಲೆಕೆಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. pin-hole camera ಬಿಂಬಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಜರಡಿಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದೆ. ಸೆರೆ ಹಿಡಿದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ.

ಬಳಕೆಗೆ ಬರದ ಮುದ್ರಣ ಪದ್ಧತಿ

2010-01-12T00:13:00.000-08:00

`ಕನ್ನಡ ಬಾವುಟ' ಕವಿತೆಯನ್ನು ಕರ್ಣಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ `ಕನ್ನಡ ಬಾವುಟ' (೧೯೩೮) ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಅದರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಲಗತ್ತಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಮುದ್ರಣ ಹೊಸ ರೀತಿ ಇದೆಯಲ್ಲವೇ? ಈ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಪುಸ್ತಕದ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಈ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಮುದ್ರಿತವಾಗಿರುವ ಉದಾಹರಣೆ ಅದು.

ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಈಗಿರುವ ಅಕ್ಷರ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಕ್ರಮ ಹಲವು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಅದರಲ್ಲೂ ಮುದ್ರಣ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಬಲು ತೊಡಕಾದ್ದುದೆಂದೂ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲಾದರೂ ಕೊಂಚಮಟ್ಟಿಗಾದರೂ ತೊಡಕು ಬಿಡಿಸಿ ಸರಳಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕರ್ಣಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಏರ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ಸಮಿತಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳು ಮೂರು:(೧) ದೀರ್ಘ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಒಂದೇ ಬರೆಯುವುದು (೨) ಒತ್ತಕ್ಷರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು (೩) ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾಪ್ರಾಣ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನೂ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಾಣ ಚಿನ್ಹೆಗಳ ಹೊಕ್ಕಳು ಸೀಳಿಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

ಆ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಬಳಕೆಗೆ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಒಂದೆಲಗ

2009-12-07T19:41:00.000-08:00

ಈ ಸಸ್ಯ ಔಷದಯುಕ್ತವಾದದ್ದು. ಇದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂವೃಧ್ಧಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದೆ.

ನಾವು ಯಾವಾಗ ಚಟ್ನಿಮಾದಿದರೂ ಒಂದಷ್ಟು ಈ ಎಲೆಯನ್ನು ಕೊತ್ತಂಬರಿ ಸೊಪ್ಪಿನಂತೆ ಸೇರಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಅದರ ಒಣಗಿಸಿದ ಎಲೆಯನ್ನು ಚಟ್ನಿಪುಡಿಗೂ ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಈ ಸಲಿ ಏಕೋ ತುಂಬ ಹರಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಅಂತ ಸಲ್ಪ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಗೊಳಿಸಲು ಅದನ್ನು ಕಿತ್ತೆ. ಕಿತ್ತಿದ್ದೇ ತುಂಬಾ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅದನ್ನು ಒಣಗಿಸಲು ಪರಿಷ್ಕಾರ ಮಾಡುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ. ಬಿಸಾಕಲೂ ಮನಸ್ಸು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಹೇಗೂ ನಾನು ರೆಟೈರ್ಡ್. ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಬಿಸಿದೆ. ಒಂದೊಂದೇ ಎಲೆ ಕಿತ್ತೆ, ಅದನ್ನು ತೊಳೆದೆ, ಬಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಒಣಗಲು ಹರಡಬೇಕಲ್ಲ. ಗುಡ್ಡೆಹಾಕಿ ಕೈಯಿಂದ ಆಡಿಸಿ ಹರಡಿದರೆ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಹುಡುಗು ಬುಧ್ದಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆದ್ದು ಬಂತು. ಒಂದೊಂದೇ ಎಲೆ ತೆಗೆದು ತೆಗೆದು ಒಂದರ ಪಕ್ಕ ಒಂದು ಇಡುತ್ತಾ ಹೋದೆ. ಹೊತ್ತು ಕಳೆದಿದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಎಲೆಗಳೂ ಮುಗಿದಮೇಲೆ ಆ ಏರ್ಪಾಡು ನೋಡಿ ನಾನೇ ಆನಂದ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡೆ.
ಒಂದು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಶೇಕರಿಸಲು ಹೊರಟಾಗ ಅದರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ ಐಡಿಯಾ ಬಂತು. ಅದರ ಫಲ ಇಲ್ಲಿದೆ.

Couple arrested after refusing to pay tip at Pennsylvania pub

2009-11-21T22:45:00.000-08:00

In India service in restaurants are much better compared to so called advanced countries. In addition TIPs are almost compulsory there. It is another matter that in India service is fast as the managements of restaurants want those who have had their orders executed to finish up and leave to make room for new customers, in view of the bust in demand and population. Payments of TIPS in India is not all frequent and mandatory. See here what happened to one who refused to pay it in Bethlehem, Pa.

ಇಂದ-ಗೆ

2009-11-21T21:43:00.000-08:00

ಇಂದ-ಗೆ ಅಂದರೇನು? ಈಗಿನ ಕಾಲದವರಿಗೆ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ಪದಗಳು ನುಗ್ಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪದಗಳು ಮಾಯವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು `ಇಂದ-ಗೆ' ಅಂಥ ಪದಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಕಚಗುಳಿ ಇಟ್ಟಂಥಾಗುದು ಸಹಜ.
ಇರಲಿ ನಾನು ಹೇಳ ಹೊರಟಿದ್ದೇ ಬೇರೆ. ಹಿಂದೆ ಉದ್ಯೋಗ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹುದ್ದೆಗಳು ಅಂದರೆ -- ಗುಮಾಸ್ತೆ, ಉಪಾಧ್ಯಾಯ, ಪೋಲೀಸ್ ಪೇದೆ ಅಂಥವುಗಳು. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದವರಿಗೆ ಫ್ರೌಡ ಶಾಲೆ, ಅಬ್ಬಬ್ಬ ಅಂದರೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಪದವಿ ತಲುಪಿದರೆ ಅದೇ ಹೆಚ್ಚು. (ಅಧಿಕಾರಿ, ವಕೀಲ, ವೈದ್ಯ ಅಂದರೆ ಅವಕ್ಕೆ ವಿಧ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿ ಹೆಚ್ಚನ ಪದವಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು.) ಸರ್ಕಾರಿ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಗುಮಾಸ್ತೆ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕರೆ ಹಿಗ್ಗೋ ಹಿಗ್ಗು. ಹೊಸದಾಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರನ್ನು ಮೊದಮೊದಲು `ಇಂದ-ಗೆ' ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಬುಧ್ಧಿವಂತಿಕೆಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಈಗಾಗಲೇ ಸ್ಥಳ ಭದ್ರಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವರ ಪಲ್ಲಟ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ತುಂಬ ದಿನಗಳು ಉಳಿದವರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇರೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಲಾಯಕ್ಕು ಅನ್ನಿಸುವಸ್ಟು ಬುಧ್ಧಿವಂತರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿರದಿರಬಹುದಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವುಸಾರಿ ಕೆಲವರಿಗೆ ಇದೇ ಸಲೀಸು ಜಾಗ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದಿರಬಹುದು.

`ಇಂದ-ಗೆ' ಎನ್ನು ಪದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಬುಧ್ಧಿವಂತ ಈ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಏನೇನು ಮಾಡಿದ್ದ ಅನ್ನುವುದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. ಅದನ್ನು ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ.

ದೂರವಾಣಿಯ ಮಂಡಲ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ-ಗೆ ಗುಮಾಸ್ತೆಯಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಗ್ರಾಹಕರು ತಮ್ಮ ದೂರವಾಣಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಬರೆದ ಪತ್ರವನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟರು. ಆಗ ಹೊಸ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳೇ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಈ ಪತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಗುಮಾಸ್ತೆಗೆ ಸುವರ್ಣಾವಕಾಶದ ಕನಸು ಕಂಡಿತು. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ನಾಲಾಯಕ್ಕುತನದ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ವಿರುಧ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಕಛೇರಿ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸದೆ ತಡೆಹಿಡಿದು ಆ ಅರ್ಜಿದಾರರೊಂದಿಗೆ ಒಳಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದರು. `ನೀವು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು ಬಿಡಿ, ನಾನು ದೂರವಾಣಿ ಬೇಕಾಗಿದ್ದವರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿ ನಿಮಗೂ ಲಾಭ ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಅಂತ ಅವರ ಸಲಹೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಆ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಕಾನೂನು ರೀತ್ಯ ದೂರವಾಣಿಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕೊಡುವುದು ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಇಂದ-ಗೆ ಗುಮಾಸ್ತೆಯ ನಡೆ ಸರಿಹೋಗದೆ ದೂರಿತ್ತರು.
ಮುಂದೆ ಏನೆಲ್ಲ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿತು ಅನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ.
ಇಂದ-ಗೆ ಗುಮಾಸ್ತೆ ಪದವಿಯೂ ಕೀಳಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ತಲಕಾಡಿನ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು

2009-11-18T18:59:00.000-08:00

ತಲಕಾಡಿನ ಪಂಚಲಿಂಗ ದರ್ಶನ ನಮ್ಮ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿಧ್ಧವಾಗಿರುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ರಿಯೆ. ಅದು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಈ ಮುಹೂರ್ತ ಬರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ವಿವರವನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಈ ವರ್ಷದ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಂದಾಗ ನಾನು ತೆಗೆದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ.

Pastimes have met here

2009-10-21T02:51:00.000-07:00

My gardening, photography and blogging pastimes have met here! All flowers from our yard and camera Samsung S-860. Don't know the catches are interesting.

ದೀಪಾವಳಿ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಕಳುಹಿಸುವ ಬಗೆ

2009-10-15T02:48:00.000-07:00

ನಾನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ದೀಪಾವಳಿ ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಬಂಧು ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಉಚಿತವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಲು e-cardಗಳು ದೊರಕುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಭಿರುಚಿಗೆ ಸರಿಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾನು ತೆಗೆದಿದ್ದ ಫೋಟೋಗಲನ್ನು ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕೋಶದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಇದನ್ನು ಆರಿಸಿದೆ.

ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಆರಿಸಿದೆ.

ಆಶಯಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಕೊನೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಂದೆ. ನನ್ನದೇ ಅನ್ನುವ card ಸೃಷ್ಠಿ ಆಯಿತು. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ನಾನು ಪಡೆದಿರುವ ಬಿಡುವು ಸದುಪಯೋಗವಾಯಿತು.

ರವಿ ಕಾಣದಿದ್ದು ಕವಿ ಕಂಡ .... ಕವಿ ಕಾಣದಿದ್ದು ಯಾರು ಕಂಡರು?

2009-10-01T11:28:00.000-07:00

ಪುರಂದರ ದಾಸರು ಹಾಡಿದ ಈ ಪದ ನೋಡಿ:

ಕಪ್ಪು ಯೆನ್ನಲು ಬೇಡವೋ| ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು| ಕಪ್ಪು ಯೆನ್ನಲು ಬೇಡವೋ||
ಹರಿಯ ಮಧ್ಯದಿ ಕಪ್ಪು| ಹಾಲಾಹಲವು ಕಪ್ಪು| ಪರಮ ಅಶ್ವವೆ ಕಪ್ಪು||
ಪಾರಿಜಾತವೆ ಕಪ್ಪು| ಕರಿಗಳೆಲ್ಲವು ಕಪ್ಪು|ಸುಲಲಿತವರದೆ ಕಪ್ಪು||
...............
ಅಂಗನೆ ಕೇಳು ಮೂರುಲೋಕದಿ ನಮ್ಮ ಪುರಂದರ ವಿಠಲನ ಮೂರುತಿ ಕಪ್ಪು||

ಕರಿ ಬಣ್ಣ ಹೇಗೆ ಕೀಳಲ್ಲ - ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಶ್ರೇಷ್ಟವಾದದ್ದೆಲ್ಲ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ್ದೇ, ಗುಣಕ್ಕೂ ಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದಾರಲ್ಲವೇ?

ಇನ್ನೊಂದು ಪದ್ಯ ನೋಡಿ:(ಮೂಲ:http://bookaholicblog.blogspot.com/2009/06/when-i-born-i-black.html)

When I born, I black
When I grow up, I black
When I go in Sun, I black
When I scared, I black
When I sick, I black
And when I die, I still black

And you white fellow
When you born, you pink
When you grow up, you white
When you go in sun, you red
When you cold, you blue
When you scared, you yellow
When you sick, you green
And when you die, you grey

And you calling me coloured?

********************************************************************

ಕೆ.ಎಸ್.ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ ಯವರ `ಶಾನುಭೋಗರ ಮಗಳು' ಕವನದಲ್ಲಿ

ಬೆಳಗಾಗ ಕೆರೆಯಬಳಿ ನನ್ನ ತಂಗಿಯ ಕಂಡು
ಕನ್ನೆ ತೋರಿದಳಂತೆ ಕಾರಣವನು:-
ಹೊನ್ನೂರ ಕೇರಿಯಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ಹೊಸಗಂಡು
ತನ್ನ ಕೂದಲಿಗಿಂತ ಕಪ್ಪು ಎಂದು.

`ವೈದಿಕರ ಮನೆಗಳಲಿ ಊಟ ಹೊತ್ತಾಗುವುದು;- ಒಲ್ಲೆ'
ಎಂದು ಕರಿ ಗಂಡನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಶಾನುಭೋಗರ ಮಗಳು ಕರಿಬಣ್ಣ ಕೀಳು ಅಂದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೆ? ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಕರಿ ಆದರೆ ಏನು ಗತಿ ಎಂದುಕೊಂಡವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕರಿ ಬಣ್ಣ ಕೀಳು ಅಂತ ನಿಂತು ಹೋಗಿದೆ ಅಲ್ಲವೆ?

ವಿಜುಅಲ್ ಸಂಗೀತ ಕಛೇರಿ

2009-09-06T00:20:00.000-07:00

ವಿಜುಅಲ್ ಸಂಗೀತ ಕಛೇರಿ ಅನ್ನೋದು ನನಗೆ ಹೊಸದು. ನೆನ್ನೆ (೦೫-೦೯-೦೯) ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಗಿಗುಡ್ಡ ದೇವಸ್ತಾನದಲ್ಲಿ ವಿದ್ವಾನ್ ಮೈಸೂರು ರಾಮಾಚಾರ್ ಅವರ ದಾಸರ ಪದಗಳ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ ಇತ್ತು. ಇವರ ಕಛೇರಿಗೆ ನಾನು ಹೋಗಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ಇವರ ಶೈಲಿ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಇವರು ಹಾಡುವಾಗ ದೇವರ ಚಿತ್ರ ಪಠಗಳನ್ನು ಬಲಗೈಲಿ ಹಿಡಿದು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎರಡು ಕೈಲಿಯಲ್ಲೂ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಅವರ ಸಹಾಯಕರು ಚಿತ್ರಪಟಗಳ ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಲನದಿಂದ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ತೆಗೆದು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಹಾಡಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಉಚಿತವಾದ ಪಠಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆಂದು ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ಪಠಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಪದರ್ಶಿಸಬೇಕೆಂಬ ಯೋಜನೆ ಬಹಳ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯ ವಿಷಯ. ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರಚೋದನೆಗೆ ಇದು ಸಹಾಯಕಾರಿ. ಒಂದೇ ಒಂದು ಕೊರತೆ ಎಂದರೆ ಪಠವನ್ನು ಪದರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಾಡುವ ವಿದ್ವಾನರ ಮುಖ ಸಭಿಕರಿಗೆ ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಅವರಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲವೇನೋ!

ಬ್ಲಾಗ್ ಅಂದರೆ....

2009-08-24T09:51:00.000-07:00

"Never Before Have So Many People with So Little to Say Said So Much to So Few"

ಈ ಚಿತ್ರ http://mashable.com/2009/08/22/image-generators/ ಎಂಬ ಅಂತರ್ಜಾಲದ ತಾಣದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ. ಬ್ಲಾಗಿಂಗ್ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೆಯು ಎಷ್ಟು ಸರಿ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ.

you

2009-08-10T09:50:00.000-07:00

This video came to me by my friend's forward. This reminded me of an incident which happened 55 years back. I remember well that during our stay as students at Central College, Begaluru, a science exhibition was arranged. It was visited and appreciated well by citizens. In the zoology section an exhibit was curious. It was a small closed enclosure and the caption was something like ( now I am not very sure as it happened long back) rare animal or curious animal. Every visitor to the cabin would walk out with a smile. Can you guess the animal.

It is you as there was only a mirror inside.

"ಶಾಮಣ್ಣ" ಕಾದಂಬರಿಯ ಡಿಜಿಟಲೈಸ್ ಮಾಡಿದ ಸಾಹಸ

2009-08-10T05:06:00.000-07:00

ನಾನು ಈ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಮ್ ನವರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ "ಶಾಮಣ್ಣ" ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಡಿಜಿಟಲೈಸ್ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಶ್ರಮದಾನ ಮಾಡಿದ್ದರ ವಿಷಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದೆ. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯವರ ಸೋದರ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ಸಂವಾದ ಡಾಟ್ ಕಾಮ್ ನವರು ೯ನೇ ಆಗಷ್ಟ್ ಕನ್ನಡ ಚಲನ ಚಿತ್ರ "ಕಬಡ್ಡಿ" ಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರದ ತಂಡದವರೊಡನೆ ಸಂವಾದವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರು. ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ನನಗೆ ಮುಂಚೆ ತಿಳಿಸದೆಯೇ ನನ್ನ ಪರಿಶ್ರಮವನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸನ್ಮಾನಿಸಲು ಆ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಕೊಂಡರು. ೫೭೭ ಪುಟಗಳನ್ನು ಕೀ-ಇನ್ ಮಾಡಲು ಒಂದು ಪುಟಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ೫೦೦೦ ಸಲಿ ಕೀಲಿ ಒತ್ತಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನು ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಲಸುವು ಅದ್ಭುತವೆಂದು ಕನ್ನಡಸಾಜಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಮ್ ನ ಸಂಪಾದಕರಾದ ಶೇಖರಪೂರ್ಣರವರು ಸಭೆಗೆ ನನ್ನ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಇದೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳ ನೆನಪು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಕೊಂಚ ಮುಜುಗರ, ಕೊಂಚ ತೃಪ್ತಿ, ಕೊಂಚ ಎದೆ ಉಬ್ಬಿದಂತೆ ಆಯಿತು. ನಾನು ಉತ್ತರ ರೂಪವಾಗಿ ಆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ ಓದುವಾಗ ಸಾಧ್ಯವಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೀ-ಇನ್ ಮಾಡುವಾಗ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಗಮನವಿಡಬೇಕಾದದ್ದರಿಂದ ಶಾಮಣ್ಣ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಸವಿದೆನೆಂದು (ಇದು ನಿಜ) ಹೇಳಿದೆ.
ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಗೋಸ್ಕರ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ.

ಜನ ಮರುಳೋ ಜಾತ್ರೆ ಮರುಳೊ

2009-08-01T07:47:00.000-07:00

ನೆನ್ನೆ ವರಮಹಾಲಕ್ಶ್ನಿ ವ್ರತ. ಜನರು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೂವು ಹಣ್ಣು ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ದಂಡೆತ್ತಿದ್ದರು. ಕಟ್ಟಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಬೆಲೆ ಮೊಳಕ್ಕೆ ೩೫ ರುಪಾಯಿ. ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು ಜನ ಚೌಕಾಶಿ ಮಾಡದೆಯೇ ಕೊಂಡುಕೊಂಡರು. ಇವತ್ತು ಅದೇ ಕಟ್ಟಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಬೆಲೆ ಮೊಳಕ್ಕೆ ೫ ರುಪಾಯಿ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆ, ಹಬ್ಬದ ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳೇ ಹೇಳಿದ್ದು ಆದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೃ.ರಾ.ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬಳಿ ಅಂಗಡಿ ಇಡುತ್ತಾಳಂತೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಸಂಪಾದನೆ ಆಗುತ್ತದಂತೆ. ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ರಜ ಹಾಕಿದರೇನಂತೆ. ಈಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆಯ ವೈಖರಿಯನ್ನು ಜನ ಮರುಳೋ ಜಾತ್ರೆ ಮರುಳೊ ಅನ್ನಬೇಕಷ್ಟೆ.

೪ ದಿನಗಳ ಕೆಲಸದ ವಾರ!

2009-07-27T07:17:00.000-07:00

ಇತ್ತೀಚಿನ ಸುದ್ದಿ ಪ್ರಕಾರ ಶುಕ್ರವಾರವನ್ನೂ ರಜ ಕೊಟ್ಟು ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಅಮೇರಿಕನ್ನರು ಯೋಚಿಸಿದ್ದಾರಂತೆ.
ಇದನ್ನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದೇನೆಂದರೆ : "ಅದೆಲ್ಲ ಭ್ರಾಂತು, ಎಲ್ಲಿ ಜನಗಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ, ತಿರುಗಕ್ಕೆ ಕಾರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ, ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯ ಎಲ್ಲಿಂದ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬೇಕು?"
"ದಿನಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಘಂಟೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಸುಸ್ತು ಆಗಿರತ್ತೆ. ಹೊರಗಡೆ ಸುತ್ತಲು ಕೈಲಿ ಆಗೊಲ್ಲ" ಅಂದೆ.
"ತಲೆ ಮತ್ತು ಮೈ ಎರಡಕ್ಕೂ ಸುಸ್ತು ಆಗಿರೋದ್ರಿಂದ ಹೊರಟೇ ಹೊರಡ್ತಾರೆ, ನೋಡಿ" ಅಂದರು.
ಇದೆಲ್ಲಾ ೪ ದಿನಗಳ ಕೆಲಸದ ವಾರ ಯೋಚಿಸಿದವರ ತಲೆಗೆ ಏಕೆ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ ಅಂತ!

ಅಜ್ಜಿ ಕಥೆಗಳು ತಾತನ ಸಂವಾದ

2009-07-19T21:58:00.000-07:00

"Grand mothers' stories" are famous maxims. Grand mothers tell stories to to their grand children usually at nap time, some times when grand children gather around them for play or to get some entertainment. Usually they narrate funny and interesting stories like fairy tales or from epics to keep the tradition going.
I was wondering about the role of the grand fathers, similar to "Grand mothers' stories".
I could come across some thing similar in the e-mailing to grand children. I usually forward some useful items that may interest my grand daughter of 11 years. Normal replies from her would be 'cool'. Occasionally some queries come and I reply crisply. This time it became necessary to elaborate one phenomena. I thought that since she was internet-literate I would point out to a web - site for further reference. Yes that's it I am referring that conversation as the "grand fathers role"

Read the conversation here:

'This is ingenious' was the comment by one visitor to the web-site http://www.dezeen.com/2009/07/17/ink-calendar-by-oscar-diaz/

that's really cool! How does the ink spread? I didn't fully understand it.

Hi Medha,
Good question.
Capillary action is in attendance there!
What is capillary action?
Read the definitions here
http://www.google.co.in/search?hl=en&client=firefox-a&rls=org.mozilla:en-US:official&hs=Y9i&defl=en&q=define:capillary+action&ei=dNhjSrmlJtOZkQXVhqT1Dw&sa=X&oi=glossary_definition&ct=title
Embossing creates boundaries for the capillaries, so that capillaries already and always existing in materials are grouped. One more point - density is inversely proportional to availability of capillaries in that material.
Still any doubt?
Get back to me.
Keep up inquisitive qualities.
Thatha

I was so impressed by my own reply and thought of blogging it. Here it is!

Numbers

2009-06-28T21:00:00.000-07:00

This was the content of one e-mail I received.

At 12hr 34 minutes and 56 seconds on the
7th of August this year (2009),
the time and date will be
12:34:56 07/08/09
1 2 3 4 5 6 7 8 9
This will never happen in your life again !
Amaze your friends .
Be the first 2 tell them

Nice, isn't it.

೨೦೦೮ ಹಿನ್ನೋಟ

2009-06-27T23:16:00.000-07:00

For us 2008 was half spent in Sunnyvale and another half in Bangalore. It
started with preparation for journey to California, where we were heading to
be of help to our daughter Nikhila who was expecting her second child.
The arrival of Ishika was pretty close to our landing there and the time we
spent there was fulfillment of purpose of visit. We had a relapsed occasion
of seeing an infant growing up in our full view. We had one more satisfaction
that both daughters and their families were within reach.

I had to visit a dentist in US, though not of my choice. I had one tooth
extracted by him. My daughter Nitya asked me "How did you feel the
difference about the facilities in India and this place?" I did feel that US
has better facilities. First thing was X-ray machine takes full photo of the
entire jaw. May be in India they take photo of only a portion; for cost
reason of course. Extraction was very quick action. The bill was hefty. It
so happened that I had to get two more teeth extracted in India after
return; it is to make me fell the difference in practices in US and India.

One more thing came to my notice. The way the Dentist took the history of
the patient. There was a check list. From that check list I became conscious
that I have "teeth grinding" problem. Till then It was happening without my
knowing it.

We made full use of invitations to parties by the relatives and friends of
both the daughters. We enjoyed the consideration showed for senior citizens
everywhere. While traveling back to India we were lucky to have the company
of our two elder grand children. We enjoyed their company in India also.
The period was also an experience of how to deal with youngsters who were
away from their parents. We had to be extra caring and loving.

Now, in the later part of the year, we spent in the new portion of the
house, which was added recently.

One more interesting event in my life was crossing 15 years of retired life,
which means deduction of commuted portion of the pension stops. Now I am
receiving full pension. Oh, one more event: implementation of 6th Pay
commission's recommendations gave some lift in my pension.

I completed the voluntary work of transliteration of kannada novel
"shamanna" by K.Virabhadrappa during 2008. This involved typing 577 pages of
the novel using english key-board as equivalent to writing our names in english characters.
I had written articles in www.sampada.net and "India currents". But a break
through happened when I was introduced to blogging by my son-in-law.
I now have a blogging webpage at www.mnsrao.blogspot.com.

2009 has entered and we are as busy or as leisurely usual.

This was prepared in early January, but being posted here late.

ಬೆಡಗಿದ್ದರೆ ಸಾಲದು ಜಾಣತನ ಬೇಕು

2009-06-14T21:23:00.000-07:00

ನನಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು ಕಳುಹಿಸಿದ ಚುಟುಕವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
--------
ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ ಒಂದ್ ಸಲ ಅವಳ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದ್ಲು.. ಆಗ ತಾನೆ ಪಿ ಯು ಸಿ ಮುಗಿದಿತ್ತು.. ಚಂದುಳ್ಳಿ ಚೆಲುವೆ ಬೇರೆ.. ಸಿಕ್ಕಪಟ್ಟೆ ಬಿನ್ನಾಣಗಿತ್ತಿ ಅಂದ್ಕೊಳ್ಳಿ.. ಹಳ್ಳೀಲಿ ಇವಳನ್ನ ನೋಡಿದ ಪಡ್ಡೆ ಹೈಕ್ಳೆಲ್ಲ ಎರಡು ನಿಮಿಷ ಕಣ್ಣು ಬಡೀಲಿಲ್ಲ..
ಇವಳ್ಗೋ ಖುಶೀನೋ ಖುಶಿ.. ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದ್ಲು ತರಕಾರಿ ತರೋಕಂತ. ಅಂಗಡಿಯ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಒಂದು ಸಾಮಾನು ಹೇಳೋದು ಸೆಲ್ಲ್ ನಲ್ಲಿ ಟೊಯ್ ಟೊಯ್ ಅಂತ ಎಸ್ ಎಮ್ ಎಸ್ ಮಾಡೋದು ಮತ್ತೆ ಅಂಗಡಿಯಾಕೆ ಕೇಳಿದಾಗ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಇನ್ನೊನ್ದ್ ಸಾಮಾನ್ ಹೆಸರು ಹೇಳೋದು.. ಹೀಗೆ ಐದು ನಿಮಿಷ ನಡೀತು.. ಕೊನೆಗೆ ಈ ಹುಡುಗಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬ್ಯಾಗ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಮಾನೆಲ್ಲವನ್ನ ತಾನು ತಂದಿದ್ದ ಬ್ಯಾಗಿಗೆ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು "ದುಡ್ಡು ಎಷ್ಟಾಯ್ತು" ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ಲು..
ಅಂಗಡಿಯವ್ಳು: "ಎಪ್ಪತ್ತು ರೂಪಾಯಿ."
ಹುಡುಗಿ ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಳು..
ಅಂಗಡಿಯವ್ಳು: ಏನವ್ವ ನೀವು ದೊಡ್ಡ ಪಟ್ಟಣದವ್ರು ಅನ್ಸತ್ತೆ.. ತುಂಬಾ ಓದಿದೀರ ಅನ್ಸತ್ತೆ!
ಹುಡುಗಿಗೆ ಖುಶಿ. ನನ್ ಬಟ್ಟೆ, ಸೆಲ್, ಆಧುನಿಕತೆ ನೋಡಿ ಈ ಹೆಂಗಸು ಹೀಗೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದಾಳೆ ಅನ್ಕೊಡ್ಳು.
ಸರಿ ಹುಡುಗಿ ಕೇಳಿದ್ಲು "ಹೌದು ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು?"
ಅಂಗಡಿಯವ್ಳು: "ಅಲ್ಲ ಈರುಳ್ಳಿ, ಆಲುಗೆಡ್ಡೆ, ಬೇಳೆ , ಸಕ್ಕರೆ ಎಲ್ಲ ಸಾಮನು ತಗೊಂಡು.. ಟೊಮಾಟೊನ ಮೊದಲು ಬ್ಯಾಗ್ ಒಳಗಡೆ ಹಾಕ್ಕಂಡ್ರಿ ನೋಡಿ ಆಗಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಕಾಮನ್ ಸೆನ್ಸ್ ಇಲ್ಲ ಅಂತ..ಅದಕ್ಕೆ ಪಟ್ಟಣದವರಾ ಅಂತ ಕೇಳ್ದೆ. ಬೇಜಾರ್ ಮಾಡ್ಕಬೇಡಿ."
ಹುಡುಗಿ ಗಪ್ ಚುಪ್ !
A.G Chandrashekar

ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟಾಣಿಗಳು

2009-06-07T08:49:00.000-07:00

ನನಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಿಡುವು ಇಲ್ಲ ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾಕ್ಕೆ ಬಿಡುವು. ಏನೋ ಅದೃಷ್ಟವೋ, ಒಂದೇ ದಿನ ಈ ಎರಡು ಪುಟ್ಟಾಣಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯಲು ಆಯಿತು

ನಮ್ಮ ಮನೆಯಂಗಳದಲಿ ಬೆಳೆದೊಂದ ಹೂವನ್ನು ನೋಡಿ

2009-06-04T00:09:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಮನೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದೊಂದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು ಎರಡು ಸುತ್ತು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದರೆ ವಿಶೇಷ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಹೂವಿಂದ ಎರಡು ಹೂವುಗಳಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಬಹುದು. ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಲ್ಲಿಗೆಯಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ಅದರ ವಿಡಿಯೋ ನೋಡಿ

ಆಡಿಸಿ ನೋಡು ಬೀಳಿಸಿ ನೋಡು ಉರುಳಿ ಹೋಗದು

2009-05-02T23:08:00.000-07:00

ಆಡಿಸಿ ನೋಡು ಬೀಳಿಸಿ ನೋಡು ಉರುಳಿ ಹೋಗದು.

ಈ ಸ್ಟೂಲನ್ನು ನೋಡಿದರೆ `ಆಡಿಸಿ ನೋಡು ಬೀಳಿಸಿ ನೋಡು ಉರುಳಿ ಹೋಗದು' ಹಾಡು ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಇರಲಿ ಇನ್ನಸ್ಟು ತರಹೇವಾರಿ ಸ್ಟೂಲುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ

ಮೊರ್ಸ್

2009-04-27T20:39:00.001-07:00

Google remembers Samuel Morse

BANGALORE:Anyone who had visited googles homepage on Monday would have been shocked to see "-. -----. .-.. ." instead of the usual logo of the search engine.

As we scroll down the curser, the answer was very much there -the search giant has kept up the practice of honouring scientists its logo in Morse code to mark the birth anniversary of Samuel Morse.

Samuel Finley Breese Morse was born on April 27 1791 (218 years ago), and his invention played a key role in long distance communications.

Despite being a talented painter gaining admission to the Royal Academy, Morse turned his attention to invention in 1832 as he went on a voyage with an expert in electromagnetism. Morse code

He then patented the concept of sending swift long distant messages through electrical wires which later became the standards.

Each alphabet was converted into dots and dashes, for which Morse gave his name.

Morse codes had remained populartill the early part of this decade, until it was replaced communication system.

Google is known for producing the witty doodles to mark important occasions, especially of scientific significance. Last week, it marked the St Georges day (St George being the patron saint of Britain) and the birth anniversary of William Shakespeare.

It also regularly marks the birth anniversary of Louis Braille (on January 4), inventor of the Braille code for the blind and the icon for disabled persons, Helen Keller (June 27) logos in Braille and making the mention of the occasion on their homepage. DH News Service

This news attracted my attention and took me back to many years when I had stint with Morse code. I have already blogged here

Retired Telecom Officers of Bengaluru

2009-04-27T02:57:00.000-07:00

Retired Telecom Officers of Bengaluru met on 26-4-09. This is a regular feature for Telecom Officers to assemble periodically and spend one day to renew contacts. To provide pep to the occasion some talk or some interesting event will be added. This time one puppet show was arranged.

There was mimicry show wherein cine songs of yester years were reproduced in the same fashion.
I have taken some photos of the event and they are posted here:
My new look (BVNRao in the background)

Friends (Mukunda and Srikantaiah)

Bevy of ladies (L2R Mrs.SSRao,Dikshit,MNSRao,...NGKadni

Back benchers(Row1 L2R Srikantah, HanumanthaRao,BCRao, Row2 BRShankaraRao, BVNRao)

Popular speaker (US KrishnaMurthy)

Puppet show glimpse.
.

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹಾಲಯ

2009-04-18T05:07:00.000-07:00

ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹಾಲಯಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದಾಗ ನಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಉಪಕರಣಗಳ ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ತೆಗೆದೆ. ಅವು ಇಲ್ಲಿವೆ.

ಲೋಕಲ್ ಟೈಮ್ ಹಾವಳಿ

2009-04-09T22:23:00.000-07:00

Central College at Bangalore is having a sprawling campus. It has many independent blocks for each faculty like Physics, Chemistry, Mathematics, Zoology etc. For those who would be doing a specific major, their activities would largely confine to a single block. Many years back graduate courses also were being conducted in that college. Then the movements of students were more as all were minor subjects for them. It meant more movements from block to block. Some lectures would stretch beyond the schedule or students would reach the new lecture hall leisurely. One more woe was that clocks in different halls would not agree. We were calling this feature as “local time” Consequently the next lecture would get curtailed. time. One Principal solved this problem by creating a “Standard Time” for the entire college. By installing a network of electrical bell for all blocks, but controlled from a central location. I graduated from this College in 1955 and a witness to this feature

ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ 'ಪಾಲಿಟಿಕ್ಸ್'

2009-04-03T01:33:00.000-07:00

ಮಹಾಭಾರತದ ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಧಿ ಮುರಿದುಹೋಗಿ ಯುದ್ಧ ಖಚಿತವಾಗಬಹುದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಪಾಂಡವರು ಸೇನಾ ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡಲು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರನ್ನೂ ಕರೆತರಲು ರಾಜದೂತರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಈ ಸಂದೇಶಕ್ಕನುಸಾರವಾಗಿ ಶಲ್ಯ
ರಾಜನು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಲು ದೊಡ್ಡ ಸೈನ್ಯಸಮೇತನಾಗಿ ಪಾಂಡವರಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ
ಸೈನ್ಯವು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದು ಪ್ರಯಾಣದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಿಡಾರ ಮಾಡಲು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಜಾಗ ಬೇಕಾಗುತ್ತಲಿತ್ತು. ಶಲ್ಯನು ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಪ್ರಯಾಣಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದ ಕೌರವನು ಶಲ್ಯನು ಪಾಂಡವರ ಪಕ್ಷಪಾತಿಯೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಅವನನ್ನೂ ಅವನ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ತನ್ನ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಂಚು ಹೂಡುತ್ತಾನೆ. ಶಲ್ಯನು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹಾದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ತಂಗಲು ರಚಿಸಿದ್ದ ಮಂಟಪಗಳು ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಆಕರ್ಶಕವಾಗಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ಮತ್ತು ಆಟ ಊಟ ವಿಹಾರಗಳ ಸಕಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಲು ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡಿದನು. ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಮತ್ತು ವೈಭವಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು; ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಸುಖೋಪಭೋಗಗಳು ದೊರೆಯಿತು. ಶಲ್ಯನು ಇದರಿಂದ ತುಂಬ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಈ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಶಿಲ್ಪಿಯಾದ ಯುಧಿಷ್ಟಿರನ ಶಿಲ್ಪಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ಕೊಡಲು ತನ್ನ ಇಷ್ಟವನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸುವವರೆಗೆ ಆದರೆ ಈ ಏರ್ಪಾಡುಗಳು ಕೌರವನಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವರುಗಳು ಬಹಳ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಕಾದುಕೊಂದಿದ್ದರು; ಇದು ಕೌರವನ ಸಂಚೂ ಆಗಿತ್ತು.

ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ದುರ್ಯೋಧನನು ಕಾಣಿಸಿಕೋಡಾಗಲೇ ಶಲ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ದುರ್ಯೋಧನನು
ಹೂಡಿದ ತಂತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ಆದರೂ ಶಲ್ಯನು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಕುಶಲಪ್ರಶ್ನೆಗಳಾದಮೇಲೆ, ನಿನಗೆ
ಬೇಕಾದ್ದು ಕೇಳೆಂದು ಹೇಳಿದನು. ತನ್ನ ಸಂಚು ಕಾರ್ಯಗತವಾಗಿದ್ದನ್ನು ಸದುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತನ್ನ ಸೇನೆಗೆ ದಂಡನಾಯಕನ ಪಟ್ಟ ಒಫ್ಫಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದನು. ಅದನ್ನು ಶಲ್ಯನು ದಯಪಾಲಿಸಿದನು.

ವೈಭವವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಶುಚಿ

2009-03-01T19:46:00.000-08:00

ನೆನ್ನೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರಾಗಿಗುಡ್ಡದ ಬಯಲು ರಂಗಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ್ದು ನೆಲ ಪೂರ್ತಿ ಸಗಣಿಯಿಂದ ಸಾರಿಸಿದ್ದುದು.
ಇದು ನನಗೆ ನೆನಪು ತಂದ ಘಟನೆ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೌಢ ಶಾಲೆಯಲ್ಲೂ ಸಗಣಿಯಿಂದ ಸಾರಿಸಿದ ನೆಲವಿದ್ದ ಒಂದು ಕೊಠಡಿಯಿತ್ತು ಎಂಬುದು. ಸಗಣಿಯಿಂದ ಸಾರಿಸಿದ ನೆಲವಿದ್ದ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತರಗತಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೊಠಡಿಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೂರೂ ಗುಡಿಸಲು ಆಕಾರದ ಶೆಡ್ಡುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದರು. ನೆಲಕ್ಕೆ ಪರಿಷ್ಕಾರ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಣದ ಅಭಾವವೇ ಕಾರಣ ಎನ್ನಬಹುದು. ಹೊಸದರಲ್ಲಿ ನೆಲ ಭದ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಧೂಳು ಏಳಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ನಾವೇ ಹುಡುಗರುಗಳು ಸಗಣಿಯಿಂದ ಸಾರಿಸಿ ನೆಲವನ್ನು ಮೇಲ್ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಒಂದು ಭಾನುವಾರ ಬಕೆಟ್, ನೀರೂ, ಸಗಣಿ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಿ ಪರಕೆ ಇವುಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತರಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸಿದೆವು. ಇದು ಹೇಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಯಿತೆಂದರೆ ಶಾಲಾ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು ಪ್ರಶಂಸಾ ಮೆಮೋ ಹೊರಡಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಉಳಿದ ಎರಡು ತರಗತಿಗಳ ಹುಡುಗರುಗಳು ಈ ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ತರಬೇಕಾಯಿತು. ಅವರುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಬೈದುಕೊಂಡರು ಎನ್ನುವುದು ಸತ್ಯ.
ಇರಲಿ, ಈ ಪರಿಷ್ಕಾರದಿಂದ ನೆಲದಿಂದ ಧೂಳು ಏಳುವುದು ಕಡಿಯಾಗುವುದರೆ ಜೊತೆಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆಯ ಬದಲು ಹಿತಕರವಾದ ವಾಸನೆ ಹೊರಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಕ್ರಿಮಿನಾಶಕವು ಹೌದು. ವೈಭವವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಶುಚಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.
೧೯೪೮-೧೯೫೧ ರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗೌರೀಬಿದನೂರಿನ ಆಚಾರ್ಯ ಪ್ರೌಡ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಘಟನೆ.

ರುಚಿ ನೋಡಿ ಬಡಿಸು

2009-01-31T00:22:00.000-08:00

ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೆರೆದ ಅಡಿಗೆಮನೆ ಇದೆ. ಅಂದರೆ ಹಜಾರದಿಂದ ಅಡಿಗೆಮನೆಗೆ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವ ಅಡ್ಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಹಜಾರದಲ್ಲಿ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದವರಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತೊಂದರೆ ಇದೆ ಎಂದು ನನ್ನ ಶ್ರೀಮತಿಯ ಅನಿಸಿಕೆ. ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಪೇಯವನ್ನು ಚಮಚದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ರುಚಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡಿ ಏನನ್ನಾದರು ಸೇರಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದರೆ ಸೇರಿಸಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ರುಚಿ ನೋಡಿ ಹಂಚಲು ತರುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಅವರದು. ಇದು ಅತಿಥಿಗಳ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರಬಾರದೆಂದು ಅವರ ಆಸೆ. ಆದರೂ ಒಂದು ಸಾರಿ ರುಚಿ ನೋಡಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡವರು ಕೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರಂತೆ - ನಿಮ್ಮ ರುಚಿ ಎಲ್ಲಾರಿಗೂ ಸರಿಬರುವುದೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಹೇಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂದಿದ್ದಿರಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ನನ್ನ ಶ್ರೀಮತಿ ಹೇಳಿದರಂತೆ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾದದ್ದನ್ನು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಅಂತ. ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರವೇ ನಾನು ಮೊದಲಿಗೆ ರುಚಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ಕೊಟ್ಟರಂತೆ.

ಕಾಫಿ ಮಾಡುವುದು

2009-01-17T11:01:00.000-08:00

ನನಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಅಡಿಗೆ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸಲಿದ್ದೇನೆ

ಮೊದಲಿಗೆ - ಕಾಫಿ ಮಾಡುವುದು
ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಫಿಯನ್ನು ಫಿಲ್ಟರ್ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಮಾಡುವುದು ನಿಯಮ. ಆದರೆ ಯಾರಾದರು ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದಿದ್ದು ಆತುರದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿಧಾನ ಹೀಗಿದೆ: ನೀರು ಕುದಿಸಿದಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಫಿ ಪುಡಿ ಹಾಕಿ ಕೆಲವು ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ನಂತರ ತಣ್ಣೀರನ್ನು ಡಿಕಾಕ್ಷನ್ ಮೇಲೆ ಚುಮುಕಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಚುಮುಕಿಸಿದ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರು ಕಾಫಿಪುಡಿಯ ಚರಟವನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯ ತಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ನಂತರ ಮೇಲಿನ ತಿಳಿಯನ್ನು (ಕಲಕದಂತೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ) ಇನ್ನೊಂದು ಪಾತ್ರೆಗೆ ಬಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾಫಿಪುಡಿಯ ಚರಟ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಡಿಕಾಕ್ಷನ್ ರೆಡಿ.

ಗಬಗಬ ತಿನ್ನುವುದು, ನೆತ್ತಿ ಹತ್ತುವುದು

2008-12-26T00:18:00.000-08:00

ನನಗೆ ಅಂದಿನ ದಿನಗಳು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ನಾನು ಪ್ರೌಡಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆ. ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ತಾಲ್ಲೂಕು ಕಛೇರಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯವೂ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆ. ಆ ಸಮಯ ಸಾಧಿಸಲು ಮನೆಯಿಂದ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳ ಮೊದಲಾದರೂ ಹೊರಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆ ಹೊತ್ತನ್ನು ಸರಿತೂಗಿಸಿ ಅಡಿಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಗ್ಯಾಸ್ ಆಗಲೀ ಸೀಮೆ‍ಎಣ್ಣೆಯ ಸ್ಟೊವ್‍ಆಗಲೀ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದ್ದಿಲು ಒಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಿಗೆ ಆಗಬೇಕು. ಒಲೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದುದು ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತೆ? ನೀರಿನ ಮನೆಯ ಒಲೆಯಿಂದ ಕೆಂಡ ತಂದು ಅದನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಇದ್ದಲು ಒಲೆಗೆ ಹಾಕಿ ಅದರಮೇಲೆ ಇದ್ದಲು ಹರಡಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿ ಉರಿಬರಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇಷ್ಟೂ ಅಲ್ಲದೆ `ಪ್ರೆಷರ್ ಕುಕ್ಕರ್'ಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲ. ಕೊಳತಪ್ಪಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಳೆ ಬೆಯ್ಯಲು ಇಡಬೇಕು. ಅನ್ನಕ್ಕೆ ತಪ್ಪಲೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುದಿಸ ಬೇಕು. ಅಕ್ಕಿ ತೊಳೆದು ಕುದ್ದ ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಿ ಅನ್ನ ಬೇಯಿಸಬೇಕು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಂಜಿಯನ್ನು ಬಸಿಯಬೇಕು. ಹುಳಿ ಅಥವಾ ಸಾರು ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ ಬೇಳೆ ಬೆಂದಮೇಲೆ ತರಕಾರಿ ಹಾಕಿ ಅದು ಬೆಂದಮೇಲೆ ಖಾರ, ಹುಳಿ ಮತ್ತು ಉಪ್ಪು ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದಾದಮೇಲೆ ಒಂದು ಬೆರೆಸಿ, ಅವುಗಳು ಊರಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಕಾದು ಕುದಿಸಿ ಒಗ್ಗರಣೆ ಹಾಕಬೇಕು. ಇರಲಿ ಇದು ಅಮ್ಮನ ಪಾಲಿನ ಕೆಲಸ. ನಾವು ತಟ್ಟೆಹಾಕಿಕೊಂಡು ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತರೆ, ತಟ್ಟೆಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಆವಿಯಾಡುವ ಅನ್ನ, ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ಸಾರು ಇಲ್ಲವೆ ಹುಳಿ. ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಕೈಸುಡುತ್ತಿತ್ತು. `ಒಂದು ಚೂರು ಅನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಾರು ತಟ್ಟೆಯ ಅಂಚಿಗೆ ಎಳೆದು ಕಲಿಸಿಕೋ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ತಡಿ ಆರುತ್ತದೆ, ಅದು ತಿನ್ನು ಆಮೇಲೆ ಅದೇ ತರಹ ಇನ್ನೊಂದು ತುತ್ತು ಮಾಡಿಕೋ' ಇದು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಅಮ್ಮ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಆದೇಶ. ಹೊತ್ತು ಸರಿತೂಗಿಸಲು ನಾವು ಗಬಗಬ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಗಬಗಬ ತಿನ್ನುವುದು ಶಾಲೆಯದಿನಗಳಿಗಷ್ಟೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನವರೆಗೂ ನಡೆದು ಬಂದಿದೆ. ನನಗೆ ಯಾವ ಓಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲೂ `ಕಪ್' ಬಂದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಊಟಮಾಡುವ ವೇಗದದಲ್ಲೆ ಏನಾದರು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಟ್ಟರೆ `ಕಪ್' ಖಂಡಿತ ಸಿಕ್ಕೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ದವಡೆ ಹಲ್ಲು ನೋವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅದು ಎಷ್ಟು ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ನನ್ನ ಎಲ್ಲ ಮನಸ್ಸೂ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲ ಕರಣಗಳು ಹಲ್ಲಿನ ಮೇಲೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿ, ಮತ್ತಾವುದರ ಕಡೆಗೂ ಹರಿಯಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ನಾನು ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಆಶ್ರಮದ ಪ್ರವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದದ್ದು ನೆನೆಪಿಗೆ ಬಂತು - ಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಹಲ್ಲು ನೋವಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಗಮನವೆಲ್ಲವು ನೋವಿನ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗುವಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ಗಮನ ದೇವರ ಮೇಲೆ ಆದರೆ ಅದೇ ಭಕ್ತಿ.(ಭಕ್ತಿಯ ಡೆಫೆನಿಷನ್ನನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡೆ; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಾನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಲಿಲ್ಲ.)
ಭಕ್ತಿಗೂ ಹಲ್ಲು ನೋವಿಗೂ ಸಂಬಂಧ ಗೊತ್ತಾಯಿತು, ಊಟಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಹಲ್ಲು ನೋವಿಗೂ ಸಂಬಂಧ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು. ಊಟ ಮಾಡುವ ವೇಗ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು. ಗಬಗಬ ತಿನ್ನಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ತುತ್ತನ್ನು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬಾಗಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿಕೊಂಡು ಅಗಿದರೆ ನೋವು ಸಹಿಸಲು ಆಗುವುದೋ ಹಾಗೆ ಅಗಿದು ಊಟಮಾಡುವುದೆಂದರೆ `ಸ್ಪೀಡ್' ಕಡಿಮೆ ಆಗಲೇ ಬೇಕು. ದಂತ ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಹಲ್ಲು ಕೀಳಿಸಿಕೊಂಡೆ. ನೋವು ಹೋಯಿತು. ಆದರೆ ದವಡೆ ಹಲ್ಲು ಮಾಯವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅಗಿಯಲು ತೊಂದರೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು. ಅಂದರೆ ಗಬಗಬ ತಿನ್ನಲು ಆಗದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಬಂದವು. ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಲು ಅಮ್ಮನ ಕಷ್ಟಗಳು ಕಣ್ಣು ಮುಂದೆ ಬಂತು. ಆಗ ಅಡಿಗೆಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆ ಈಗ ಮುಕ್ಕಾಲು ಗಂಟೆ, ಹೆಂಡತಿ ತೌರುಮನೆಗೆ ಹೋದರೂ ಗಂಡಸೇ ಪಾಕ ಪ್ರವೀಣನಾಗಬಹುದು. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಷಯ ಗಬಗಬ ತಿನ್ನುವಾಗ ನೆತ್ತಿಹತ್ತಿ ಕಷ್ಟಪಡುವುದು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಆಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಅದು ಈಗ ವಿರಳವಾಗಿದೆ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಊಟಮಾಡಲೂ ಸಮಯವಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಈಗ ನಾನು `ರಿಟೈರ್ಡ್'.

Vicarious liability - The manager is responsible for overseeing the work of all the staff

2008-11-25T06:44:00.000-08:00

An honest citizen finds it difficult to go manage even the very simple requirements in life. Demanding bribe has become a routine and if you do not submit to it you will be marked and harassed by the babu. It is a different matter with some one who wants to get out the way things done through use of money. Probably this group is responsible for the growth of corruption.
In the context of India standing out in corruption in public transactions, we see occasionally some action to punish a small fry. Here is an instance wherein the supervisor is also punished for the action of his charge.
All those in a supervisory positions will have to bear this in mind, that it is their responsibility to see that worker under their supervision work honestly in addition to efficiency. Read the legal definition of vicarious liability of the supervisor

ಕನ್ನಡದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಯನ್ನು ಡಿಜಿಟಲೈಸ್ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅನುಭವ

2008-11-24T04:06:00.000-08:00

"ಅಜ್ಜಿ ಎಲ್ಲಿ"
"ಅಡಿಗೆ ಮನೇಲಿ"
"ತಾತ ಎಲ್ಲಿ"
"ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ರೂಂನಲ್ಲಿ"
ಇಷ್ಟು ಇನ್ನೂ ಮೂರು ತುಂಬದಿರುವ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಯಾರಾದರು ಕೇಳಿದರೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ತರಗಳು.
ಈ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಅಮೇರಿಕಾದ ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದ ಸನ್ನಿ ವೇಲ್‍ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ.
ಅಮೇಲೆ ಆ ಮೊಮ್ಮಗಳಿಗೆ ನಾವು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟದ್ದು
"ಶಾಮಣ್ಣ ಯಾರು ಬರೆದದ್ದು"
"ವೀರಭದ್ರಪ್ಪ"
ನಾನು ತಾತ; ನಾನು ಅಮೇರಿಕಾಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಶಾಮಣ್ಣ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು `ಡಿಗಿಟಲೈಸ್' ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದೆ. ಕೆಲಸವೂ ಮುಂದುವರೆಯಿತು ಒಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ ಹಿರಿಯ ನಾಗರೀಕರಿಗೆ ಕಾಡುವ ಒಂಟಿತನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಿಕ್ಕಿತು.

`ಡಿಗಿಟಲೈಸ್'ಮಾಡುವುದು ಅಂದರೇನು? ಕನ್ನಡದ ಅಚ್ಚಿನ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಇಮೇಜ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವುದು ಸುಲಭ ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಾತ್ರದ `ಮೆಮೊರಿ' ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ವೆಚ್ಚವಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ ಸಾಹಿತ್ಯಕೃತಿಗಳನ್ನು `ಟೆಕ್ಸ್ಟ್' ರೂಪಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹಾಕುವುದೆಂದರೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒ.ಸಿ.ಆರ್ ತತ್ರಾಂಶ ಇನ್ನೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. `ಟೆಕ್ಸ್ಟ್' ರೂಪಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರವನ್ನೂ `ಕೀ'ಮಾಡಬೇಕು. ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು. ನಾನು ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ರವರು ಹೊರತರುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲು ಶಾಮಣ್ಣ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಕೀ ಮಾಡಲು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ೨೦೦೬ ರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭ ಮಾಡಿದ್ದು ೨೦೦೮ ರಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಿದೆ. ನಾನು ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ನನ್ನ ಮಗಳು ಇದು ಮುಗಿದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದು ನಿನ್ನ ಅನುವವನ್ನು ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸು ಅಂದಳಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಬ್ಲಾಗು ಹುಟ್ಟಿದೆ.

ನಾನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ಪುಟಗಳನ್ನು ಸ್ಕಾನ್ ಮಾಡಿ ಒ.ಸಿ.ಆರ್‍ಮಾಡಿ `ಟೆಕ್ಸ್ಟ್' ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇಮೈಲ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಡತದ ಗಾತ್ರ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒ.ಸಿ.ಆರ್ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಕೊರತೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಗೂಗಲ್‍ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ನ ಶೇಕರಪೂರ್ಣ ಅವರು ಕೀ-ಇನ್ ಮಾಡುತ್ತ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ, ಕೀ-ಇನ್ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಾಲಂಟಿಯರುಗಳು ಇದ್ದಾರೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದ ಪತ್ರಿಕಾವರದಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ನಾನೂ ಏಕೆ ಇದಕ್ಕೆ ಕೈಗೂಡಿಸಬಾರದೆಂದು ಅನ್ನಿಸಿತು. ನಾನು ಒಂದು ಇ-ಮೈಲ್ ಕಳುಹಿಸಿದೆ. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಮತ್ತೆ `ಶಾಮಣ್ಣ' ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಇದು ೫೫೭ ಪುಟಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಪೂರೈಸಲು ಬಹಳ ದಿನಗಳೇ ಹಿಡಿದವು. ನನಗೆ ಕೀಲಿಮಣೆ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಅನುಭವ ಸಾಲದು. ನಾನು ಆಯಾ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ನಿಯೋಜಿಸಿದ ಬೆರಳನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೆ ಅಚ್ಚಿಗಿಳಿಸುವ ಪಠ್ಯದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಕಿಲಿಮಣೆಯನ್ನು ನೋಡದೆ ಕೀ ಮಾಡಲು ಕಲಿತಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಾನು ಸಾಕಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಟೈಪ್ ಮಾಡತ್ತೇನೆ. ಪಠ್ಯದ ಮೇಲಷ್ಟೆ ಕಣ್ನಿಟ್ಟು ಟೈಪ್ ಮಾಡಲು ಕನ್ನಡದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲವೇನೋ! ನಾನು ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೂರಸಂಪರ್ಕ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಆಗಿದ್ದವನು. ನನಗೆ ಕೀಲಿಮಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಗಣಕಯಂತ್ರ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಷ್ಟು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಲೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ನವರು "ಬರಹ" ತತ್ರಾಂಶವನ್ನು ಅವರ ವೆಬ್-ಸೈಟ್ ನಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಅನುಭವ ನನಗೆ ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ನಾನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೆಲವು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಪದಗಳನ್ನು ಕೀ ಮಾಡಲು ಬರಹ ವೆಬ್-ಸೈಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನಗೆ ಈ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಆದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಅನುಭವ ಎಂದರೆ ಶಾಮಣ್ಣ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾದಂಬರಿಕಾರರು ಪಾತ್ರಗಳ ಮೌಖಿಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೀ ಮಾಡಲು ಬಹಳ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೆಕಾಗಿತ್ತು. ಒತ್ತಕ್ಷರಗಳು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತಿದ್ದವು.
ಉದಾ:ಗೂಳಿ ತನ್ನೊಟ್ಟಿ ತುಂಬಿಸ್ಕನ್ನದಕ್ಕಿಂತ ಬಣವೇನೆಂಳ್ಮಾಡ್ತದೋ ಹಂಗ್ಮಾಡ್ತಾವ ನೋಡು.
Direct speech ನ ಇನ್ನೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ನೋಡೋಣ. ಸಹಜವಾಗಿ ಕೀ ಮಾಡಿದರೆ "ಗರತೋರೆಲ್ಲ ಗರತೇರ ಕಡೇಕಿರ್ತಾರ... ನಮ್ಮಂಥ ಮೂರ್ಕಾಸಿನ ಸೂಳೇರ್ಕಡೀಕ ಯಾಕಿರ್ತಾರ" ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ರೀತಿ

ಈ ರೀತಿಯೇ ಕೀ ಮಾಡಲು ಕ್ರಮ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚನ ಶ್ರಮವಹಿಸಬೇಕು, ಅಂದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೀಗಳನ್ನು ಒತ್ತಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಸರಾಗವಾಗಿ ಓಡುವ ಕ್ರಮ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ ವೇಗ ಕುಂಠಿತವಾಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಂದ್ರಿಕರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವು ಪದಗಳನ್ನು ಕೀ ಮಾಡಲು ಅಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಉದಾ:

ಇದಲ್ಲದೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗಣಕ ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಂತೆ ಬರುವ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಂದರೆ, ಕೀ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಎನೋ ಆಗಿ(!) ಸೇವ್ ಮಾಡುವ ಮುನ್ನವೇ ಅಳಿಸಿಹೋಗಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಮರುಕಳಿಸಿ ಕೀ ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಬಂದಿವೆ.

ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಒಂದು ಕೃತಿಯ ಪೂರ್ಣ ಕೀ ಆಗದೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಶಾಮಣ್ಣ ಕಾದಂಬರಿ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಗಲು ೨ ವರ್ಷಗಳಾದವು. ಕೀ ಮಾಡಿದ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವ ಆಸೆ, ಕುತೋಹಲ, ಮತ್ತು ರೋಮಾಂಚನಗಳನ್ನು ೨ ವರ್ಷ ಅದುಮಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬೇಕಾಯಿತು. ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ‍ನ ಚಟುವಟಿಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇರೆ ಕಡೆಗೆ ಅಂದರೆ ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಕಡೆ ತಿರುಗಿತು. ಸಂವಾದ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ಜನ್ಮತಾಳಿತು. ಹುರುಪುದಾರರು ಅತ್ತ ಕಡೆ ಮನ ಒಲಿಕೆ ತೋರಿದರು. ನವೀನ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಮಣ್ಣ ಕಾದಂಬರಿಯ ಮೊದಲ ಕಂತು ಬರಬಹುದು ಎಂದು ನನ್ನ ಆಶಯ.
ಒಂದು ಸಂತೋಷದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಶೇಕರಪೂರ್ಣ ಅವರು ನನ್ನ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರೇರಿತ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಒಂದು ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಹ್ಈಗೆ ಬರೆದಿದ್ದರು "ನಿಮ್ಮ ವಯಸ್ಸು ಕೇಳಿದ್ದು ನಮ್ಮಂಥವರು, ಕೊಂಚ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದಲಾದರೂ, ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾದ ಆಸಕ್ತಿ, ಸದಾಶಯಗಳಾನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ಪೂರಕವಾದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು. ನಿಜಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಚಟುವಟಿಕೆ ಬೆರಗನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತದ್ದು." ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಶಂಸೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ, ನನ್ನ ಹುರುಪನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದು ಬಹಳ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು.

ನಮ್ಮ ಸೇವಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ನಿರೀಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳು ಟಿಪ್ಪಣಿ (Annual assessment)ಮಾಡಿಡುವಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು (self appraisal) ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆಗಳಂತೆ ತಿಳಿದು ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ.

ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನನಗೇನೂ ಶ್ರಮವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಾನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನಿಸಿದೆ. ನಾನು `ಡಿಗಿಟಲೈಸ್' ಮಾಡಿದ ಶಾಮಣ್ಣ ಕಾದಂಬರಿಯ ಸಿ.ಡಿ. ಯನ್ನು ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ ಡಾಟ್ ಕಾಂ ‍ನ ಸಂಪಾದಕರಾದ ಶ್ರೀ ಶೇಖರಪೂರ್ಣರವರಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರ ಮಾಡಿದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನನ್ನ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಈ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಪತ್ತೇದಾರಿ ಕಾದಂಬರಿಕಾರ ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು

2008-10-26T06:07:00.000-07:00

ಇವತ್ತು ಬೆಳೆಗ್ಗೆ ದೂರದರ್ಶನದ ಚಂದನದಲ್ಲಿ ಪತ್ತೇದಾರಿ ಕಾದಂಬರಿಕಾರರಾದ ನರದಿಂಹಯ್ಯನವರ ಸಂದರ್ಶನ ಇತ್ತು. ಮೊದಲು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಅವರು ೮೩ ವರ್ಷದ ವೃದ್ಧರು. ಎರಡನೆ ವಿಷಯ ಅಂದರೆ ಅವರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕನ್ನಡ ನಾಲ್ಕನೆಯ ತರಗತಿಯವರೆಗಷ್ಟೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಹಲವು ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ಟಿಗಳು ಶಾಲಾ, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಪದವಿ ಗಳಿಸಿದವರಲ್ಲವೆಂಬುದು ವಿಷೇಶವಲ್ಲ.
ಅವರು ಎಷ್ಟು ನಿರಾಡಂಬರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ನಿದರ್ಶನ ಅದೇ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂತು. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೋಗಿದ್ದರಂತೆ. ನಾನು ಪತ್ತೆದಾರಿ ಕಾದಂಬರಿಕಾರ ನರಸಿಂಹಯ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಡಾಗ ಅರಸು ಅವರಿಗೆ ಸಂಶಯ ಬಂದು ಈಗ ಬಂದಿರುವ ಮನುಷ್ಯ ನರಸಿಂಹಯ್ಯನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಮೋಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಅನುಮಾನ ಬಂದು ಪೋಲೀಸರನ್ನು ಕರೆಸುವ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದ್ದರಂತೆ. ಆದರೆ ಅದು ನಡೆಯಲಿಲ್ಲವಂತೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪರಿಚಯವಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬಂದರಂತೆ. ಅವರು "ಏನು ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರೇ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ" ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿಸಿದಾಗ ಅರಸು ಅವರ ಸಂಶಯ ನಿವಾರಣೆ ಆಯಿತಂತೆ.
ಅವರ ಉತ್ತರಗಳು ಸರಳ ಆಡು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದೂ ಅವರ ನಿರಾಡಂಬರತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಇಳೀ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅವರು ಚುರುಕಾದ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅವರು ೫೦೦ಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆಗಿನ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅವುಗಳು ಬಹು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರು ಪತ್ತೇದಾರಿ ಅಲ್ಲದೆ ಇತರ ಪ್ರಾಕಾರಗಲ್ಲೂ ಕೈ ಆಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ದೇವರಾಜ ಅರಸರೂ ಒದುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಇವರೇ ನರಸಿಂಹಯ್ಯ ಎಂದು ಖಾತರಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಆರ್ಥಿಕ ಬವಣೆ ನೋಡಿ ಸರಕಾರದಿಂದ ೫೦೦ ರುಪಾಯಿ ಮಾಸಾಶನವನ್ನು ಮುಂಜೂರು ಮಾಡಿದರಂತೆ.
ಅವರ ಅಳಿಲು ಎಂದರೆ ಅವರ ಪತ್ತೇದಾರಿ ಜಾಡನ್ನು ಕೆಲವು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಗೌರವಧನ ಕೇಳಿದಾಗೆ ನಿರ್ಮಾಪಕರು ಅದು ತಮ್ಮದೇ ಕೃತಿಯೆಂದು ಹೇಳಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರಂತೆ. ನ್ಯಾಯಲಯದ ಕಟ್ಟೆ ಹತ್ತಲು ಹಣದ ಬೆಂಬಲವಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಅವರು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು.
ಈಗಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಉಪಯುಕ್ತತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಬೆಲೆಯೇ ಕಾರಣವೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟರು.
ಈ ಲೇಖನವನ್ನು ಈ ಕೊಂಡಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದೇನೆ:

ಹೂವು

2008-10-12T00:18:00.000-07:00

ಹೂವು ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹೆಂಗಸ ಮುಖ ಅರಳುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಮುಡಿದು ಆನಂದ ಪಡಿಯುದರ ಜೊತೆಗೆ ಗಂಡಸರ ಮುಂದೆ ಬೀಗಲು, ಮೆಚ್ಚಿಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತ ಆಶಾ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ತೇಲಾಡುತ್ತಿರುತಾರೆ.
ಹೂವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮನೋಹರವಾಗಿರುವಂತೆ ಸುವಾಸನೆಯುಕ್ತಾವಾಗಿ ಮೂಗಿಗೂ ಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರವೇ ಏನೋ ದೇವರ ಒಳ್ಳೆಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರುವ ಹೂವನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಪೂಜೆ ಎಂದನ್ನಿಸಿಕೊಂಡಿತೇನೋ?
ಹೂವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು ಪೂಜೆಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಧನಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೇ ಜಂಭ ಅಹಂಕಾರ ಬರಬಹುದೆಂದು ನೀವೇ ಬೆಳೆದ ಹೂವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು ಎಂದು ಹಿಂದೆ ನಂಬುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ನಂಬಿಕೆ ಬಲದಿಂದಲೇ ಹೂವು ಕೊಂಡು ಪೂಜಿಸುವದು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂದು ಅರ್ಧ ನಂಬಿ ಪ್ರಾತಃಕಾಲದ ಗಾಳಿಸಂಚಾರ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಇತರರ ಮನೆಯಂಗಳದ ಹೂಗಿಡಗಳಿಂದ ಪೂಜೆಗೆ ಹೂವು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು(!) ತೊಡಗಿರುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇನು ಕಡೆಮೆಯಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂಗ್ರಹಣೆಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಲು ಕೈಗೆಟುಕದ ಹೂಗಳನ್ನು ಕೀಳಲು ಉದ್ದದ ತಂತಿಯ ಕೊಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಜೊತೆಗೆ ಒಯ್ಯುವ ಗಾಳಿಸೇವರನ್ನೂ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ನಮ್ಮ ಊರು ಮಾಗಡಿ; ಅಲ್ಲಿನ ರಂಗನಾಥಸ್ವಾಮಿಯ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೂವಿನ ಸರಬರಾಜಿಗೋಸ್ಕರವೇ ಕೆಲವು ಹೂವಿನ ತೋಟಗಳಿದ್ದವು. (ಅವು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದೊ ಇಲ್ಲ ಯಾರದೋ ಸೇವಾರ್ಥ ದಾನದದ್ದೋ ಈಗ ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ.) ಆ ತೋಟಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಹೂವು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಪೂಜೆಗೆ ಹೂವು ಬೇಕೆನ್ನುವವರಿಗೆ ತೋಟದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶವಿರುತ್ತಿತ್ತು. (ದೇವಸ್ಥಾನದವರು ಪೂರ್ತಿ ಹೂವು ಕಿತ್ತಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ - ಸಾಧ್ಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ) ಹಾಗೆ ಉಳಿದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಮನೆಮನೆಗೆ ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೂ ಪೂಜೆಗೆ ಉಪಯೋಗವಾತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಪೂಜೆಯೂ ರಂಗನಾಥನ ಪುಜೆಯೆಂದೇ ಆಗಿನ ಕಾಲದ ಭಾವನೆಯಾಗಿತ್ತೇನೋ. ನನಗೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು ಬರುತ್ತದೆ - ಏಕೆಂದರೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೂವು ಕಿತ್ತ ಮೇಲೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಇದ್ದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಆದೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು - ಆ ಹುಡುಗರುಗಳ ಉದಾಹರಣೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಒಬ್ಬ. ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಉದ್ಧೇಶವಿರುತ್ತಿತ್ತು; ಹೂವು ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಹುಡುಗರಿಗೆ ಬೇಗ ಏಳುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಕಲಿಸುವುದು.
ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಂಗಳದಿಂದ ಹೂವು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿವುದೇ ಒಂದು ಮಹಾ ಪರಾಕ್ರಮ ಎಂದು ಬಹುತೇಕ ಮಂದಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದಕಾರಣವೋ ಏನೋ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಹೂವು ಅರಳಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಗಿಡದಲ್ಲೇ ಬಿಡಲು ನಮಗೆ ಆಗದ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸ. ಈ ಸನ್ನಿವೇಶದ ಅನುಭವವಿದ್ದ ನನಗೆ ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಹೂವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರುವ ಗಿಡಗಳೇ ಗಿಡಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಆನಂದವೋ ಆನಂದ .
ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಬ್ಬನ್ ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಗುಲಾಬಿ ತೋಟದಿಂದ ಒಂದು ಹೂವನ್ನು ಯಾರೋ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡರು. ಯಾವ ಮಾಯದಿಂದಲೋ ಒಬ್ಬ ಪಾರ್ಕಿನ ನೌಕರ ಬಂದು ಹಿಡಿದು ಬಿಟ್ಟ. ಹೂವು ಕಿತ್ತವರು ಕಾವಲು ಕಡಿಮೆ ಎಂದುಕೊಂದಿದ್ದರೇನೋ!
ಆವಾಗಲೇ ನಾನು ಆಲ್ಲಿ ಈ ಫಲಕ ಹಾಕಿದ್ದಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದು. ಎಂಥ ಆಲೋಚನೆ; ಅದನ್ನು ಕೂಗಿ ಹೇಳಲು ಎಂಥಾ ಜಾಗ!

Red, Amber and Green

2008-10-05T10:17:00.000-07:00

Road traffic signals are color coded Red, Amber and Green and they have been understood well by road users. However I noticed same color code having been used in Eureka Forbes 'Aqua Guard' a water treatment gadget. As soon as power is switched on Red LED lights; when water is let in to the filters for treatment Amber LED comes up and finally when water flows out for collection Green LED is appears and continues till the gadget is switched off. See the video here: Incidentally it takes about 20 seconds to expect water to flow out for collection. The scheme of colors used in traffic signals is emulated here.

Enchanting numbers

2008-09-21T20:18:00.000-07:00

88888
This is connected with Olympics 2008
Also caught on car speedometer. See it at
http://hkroshan.blogspot.com/2008/08/88888-080808.html
6666666
This is the world's most expensive phone number
Read the story at
http://blog.tmcnet.com/blog/tom-keating/news/666-6666-phone-number-auctioned.asp

1010 all clocks yet to be activated set to this time at show rooms.

Many times I am thrilled to see 11:11:11 on digital clocks. This stays on the clock for just a second!

Telephone posts.

2008-08-29T09:54:00.000-07:00

I joined the the telegraph arm of the old P&T Department in 1957 as Engineering Supervisor. The Telegraph Engineering branch was responsible for running the Telephone, Telegraph services including providing communication infrastructure to Railways. I worked in the area of maintaining lines and cables for considerable number of years. Those days Lineman was the basic cadre on the lines side and source for the recruitment was mazdoors who would have worked earlier on muster roll on daily wages in construction or maintenance of lines or cables. The primary criteria for selection was the skill of the mazdoor to climb the telegraph post using his own limbs without aid of any other prop. To get an idea how the posts used to look can be seen in this photograph.

The whole purpose of this blog is to bring out my awe when I saw a post in use in the successor organisation. A photo of the new post introduced can be seen in this photograph.

You can see the projections welded to the main post to help the lineman to climb the post. Should we proclaim this as an improvement or a retrograde step?
1. Too much of effort and time is avoided in reaching the top of the post.
2. Less risk in climbing and less accidents.
3. No need to supply ladder.
One major defect lineman: loses the art of using his limbs to climb.
These are the effects of advance in technology and the inputs from labour side.

Flower show

2008-08-16T06:22:00.000-07:00

Independence Day Flower show is an annual feature held at Lalbaugh Bangalore. Every year some theme is chosen to present the replica (decorated with flowers) of some famous icon. This year Hampi, a world heritage site was chosen. Famous Stone Chariot was presented decked in flowers. To add to the feeling of a visit to Hampi Narasimha statue have been added in the vicinity.

Display of flower arrangement is captured in these photos

Laziness? Over active??

2008-08-15T22:45:00.000-07:00

There are staggering variations in human conduct. All these can be traced to selfishness or laziness. I had heard that auto drivers in Bengaluru have two distinct speeds: 1) when there is a fare in 2) when seeking a fare. Similarly I came across an instance wherein the road marking has been done in a casual manner as if it is not the job of that agency to do any other minor adjustment. Elegant and workman like fashion will call for more efforts. Rarely people will bother to put in a little in making their work more useful.

I also came across an instance wherein the shamiana erecting agency just cut off the telephone dropwire from the telephone pole to the house just because it was coming in the way of the erection of the shamiana. The pendal itself was erected on the road to facilitate a private function, just stopping all other road use.

The first instance is due to laziness and the later is to do any thing for money. The person who ordered the work will not take any excuse but will demand full satisfaction. We have to live amidst all these vagaries.

Around Mysore

2008-08-02T04:47:00.000-07:00

We had young visitors from US. Yes, our grand children. We wanted to show special things around Bangalore so that they enjoy their stay with us and also carry sweet memories to their adulthood. One day trip around Mysore, Srirangapattana and Brundavan garden was thought of.
Children enjoyed the visit. However we thought that the Brundavan garden has lost much of its old charm.
I am sharing here photos and a video here

When our house was not lived by humans for six months, rodents ruled.

2008-07-25T09:35:00.000-07:00

When our house was not lived by humans for six months, rodents ruled.

We were planning to go to our daughter’s house in US on invitation for 6 months. This was not the first time we were going there. We thought we had enough experience in that exercise. We knew that rodents use the under ground public sanitary lines as their homes. To prevent them entering our house heavy bricks were used to close all the outlets from water closets, sink drains in kitchen and bath rooms. We were very happy that enough measures have been taken. We closed all the doors of each room so that inter connection is broken.

When we returned from US and opened every room they were in sufficiently fair condition except dust and smell. It was a different story when water closet was opened. It was full of droppings of rats. The brick placed over the gully trap was intact. I started investigation about the route taken by the rats to enter the closet.

Can you imagine that the commode could go dry and the rats entered through the commode? It is possible that the water trapped in the commode could have evaporated or it is even possible that the rats have drunken it! They are capable enough to pass through water and they do not enter the houses where human activity is going on for the fear of humans.

Once they got the entry and noticed no hindrance to their activity, they made the closet their home merrily and ruled the premises.

One more item is to be added to our precaution list. We will have to place close heavy item on the commode cover in future when we are absent for a long period.

Tieing lose flowers to make a garland.

2008-07-22T20:02:00.000-07:00

I was sitting at coffee table reading morning news paper. I had hardly noticed activities around. Lot of lose flowers was in a heap at the other end and working hands producing tied garland! An idea struck. Why not capture the scene in a video. By this I could achieve two goals. I can test my digital camera for video capture and post the same on 'you tube', for what ever it is worth.
After I captured the scene I plied it back on my PC and invited my wife to view it. She was simply surprised about it as she had no thought that camera was on video mode. when I announced that I will post the video on 'you tube' she felt that action with formal dress would have been apt. Ladies will want to be attractive always!
See the video at
http://www.youtube.com/watch?v=QOpJ76sMuF0

Retirement

2008-07-05T09:24:00.000-07:00

Two important thoughts come to my mind whenever I think of the subject of retirement. Both of these are spoken out by different people on different send-off parties.

one advice was that retiree should try to maintain same time schedule of home stay lest he may interfere with his spouse home making work. All these days she would be enjoying freedom in her work and you would naturally interfere in her work assuming your superiority. To avoid friction you should plan that you stay out and spend time usefully. This will hep in maintaining good relations in the family.

Another was that all retirees will become equals like the struck chess pawns and deposited back in the box, be it be a solder or the minister. What is the use of being excessive bossing as you will lose importance after retirement. Your erstwhile colleges will talk bad of you.

I have more on this topic and will write later.

Recovering Scratched CDs.

2008-06-22T17:38:00.001-07:00

I got a blank CD-R with empty label side. Some manufacturers do not put any label on their CDs. The method of identifying label side or the burning side is to see for the identification mark on the inner ring around the hole (you should be able to read ir and it should not be the miror writing of some letter and numbers) or to examine the shine of multicolor against light on the writing side. If you insert the CD by the wrong side the CD ROM will not read it.

After burning some songs on that CD I wanted to mark it and in a hurry I wrote identification mark on the writing side by mistake. I thought I lost whole thing. I did not throw it away immediately. But thought I could find some way to recover the data later by hook or crock.

While I was browsing www.digg.com I got a link to the subject of Recovering Scratched CDs. My CD in question was not a scratched CD in reality, but a tampered one. When I read the article fully I thought I could give a try to the method suggested there.

I used wet tooth-paste and rubbed the ink mark and washed the CD with water dried it and tried reading it. I was wonder struck to see that it could play music. You can get solutions to your problems from the experienced people.

Then and Now

2008-06-19T21:16:00.001-07:00

I wanted to have a computer to be able to be in touch with my daughter who got married to a software Engineer in US in 1994 and left for US. Those days computer and communication with e-mail was still not very common. I could not acquire one till 1998, when it became absolute necessity, as my wife went to see her daughter and I stayed back with my other children. There was an urgent need for communication as the family was divided for some period.

One a/c was created for me with "Hotmail" on 09 September 1997 to be able to transact e-mail. This was before I got PC and internet connection through VSNL in 1998. The e-mail handling was difficult then, as only text could be sent that too using a very basic program called "hyper terminal". Many efficient programs like Eudora, Outlook express have come up now and the mail is only a click away.

My brush with computers were later on jobs like photography, scanning and music. For photography I was using film camera then and to transmit them to my contacts I had to scan them and edit them for cropping and reducing for restricting the size of files. My ISP was not taking any attachment over 750 KB. I got a digital camera of 1.3 MP only in 2000 and scanning the photo prints was off my hands.

Slide show technique had not developed those days much and to view a series of photos was only by clicking each time to advance to next photo in the folder. I got a slide show program after a long search. Slideshow software "vueslide" I use even today has to reside in each of folders of photos you have. This software is good and you have to click that vueslide.exe file to see all photos in that folder as a slide show. I have many CDs with separate folders of photos on one topic

I used scanner to produce files to send them on e-mail. My next hunt was for a program to convert JPEG to AVI so that I can view these photos on TV using a DVD player. All this this struggle is unnecessary in todays scene as movie-maker is included in XP operating system.

There used to be one good music site kannadamusicworld.com ( It was dormant for some time and now it has surfaced again, but without its old glamor). It was offering streaming music and some of them were my long sought after ones. Saving that streaming music was difficult and it was in Rm format. I used the file downloading method using html program created with the help of my son-in-law. Now streaming music can be saved easily as there are open source programs like "audacity" having capability to save all sounds passing through the sound card of your PC. After downloading the Rm file I got into the problem of conversion into other formats as Rm was good for only PCs with Real Player. To play such music on othe devises like DVD players was possible by burning CDs using Real player only. My CD player was not playing CDs burnt using PCs. Only audio CDs purchased could be played. What a restriction if you want to play music produced by the family members! I had to buy a DVD player at a very high price. I selected one which could play MP3s also. MP3 format has made a sea-change in this direction. You can now rip all types of music to MP3 and each 700MB CD will hold about 150 three min songs.

Now you know that present day DVD players are capable of playing JPEG format and the photos can be viewed on TV without converting the photos as movies. I recently changed my DVD player to one capable of playing MP3 and JPEG formats. All my CDs with still-photos converted to suit viewing on TV are redundant now.

I have made use of my scanner to scan and send the matter on FAX and some times. I have even received FAX on computer by setting the FAX program to receive mode whenever I was asked in advance to receive FAX.

One last note: HDD of my first computer was 2.1 GB and now it is 160 GB. OS: Windows 95 through Windows XP. There was no CD drive then, now I have a DVD writer. A big leap!

American consumer culture

2008-06-11T20:09:00.000-07:00

I found some shopping carts abandoned in our area. It was strange that number of carts were increasing progressively in the locality. Why the same person who used it to cart the purchases to his house didn't take it back next time to the mall for the same purpose? It would have reduced the loss to the owner. Is it because taking it back empty will be admitting the guilt of its removal beyond the limits or is it considered unnecessary work simply? The surruptious movement should only be outward and not inward! In the backdrop of gas price rise walking to the mall to buy will increase and so all so the theft of carts!

While discussing this topic some body told me the city administration fines these business houses for the carts found on their streets as they have to do the clearing job. I said that this fine is a double punishment to these business concerns. Some one else said it is right as it is the duty of them to organise security in their area. I read News that they are now learning lessons

Another trade practice I really appreciate is the return policy practiced in US. Generally you can return the merchandise if you are not satisfied with the item after some trial. I know there are many unethical returns after use not for unsuitability - anything but. Here again I think competition is driving these policies.

The title of this blog is a familiar phrase "American consumer culture". Shopping cart is described as one symbol of "American consumer culture". There are many other symbols like sale papers you get along with daily news paper; coupons you get by mail; advertisements; sale gimmicks like "buy one get one free". At the center stage it is economic boom and desire to lead a good life. I got interested and googled that phrase on the web. I got good many results. Lo there are courses to teach you on the subject. It is business management!

We see advertisements to create wants and needs to promote consumption, multiplicity of products etc. I notice that more choice of products create more confusion about the suitability for the user. Once the limitless spending and materialism sets in deep debt problem for American consumers is surfacing.The above are scenes at the side wings of the Consumer culture of America.

Art & Wine Festival

2008-06-08T19:13:00.000-07:00

34th Sunnyvale Art & Wine Festival in down town Sunnyvale was held on June 7th and 8th. I took this chance to visit the festival.
The stalls were small cubicals with cloth tent roof. I felt the scene was no different than the one we see in India. Notice this in one of the pictures.
The display of some of the articles of art were good. Spirit of the festival was wine also. Many were holding glass of alcoholic drinks while moving around.
Here are two snaps of Art display.

Hidden costs

2008-05-31T10:48:00.000-07:00

Sweet and sour is the title for a weekly column in "Deccan Herald" contributed by Khushwant Sing, a well known writer and journalist. Incidentally when I was in the Sunyvale Library I found a book "Sweet and sour " in the large print section. I picked it up thinking that the author of the book must be the same old Khushwant Sing. Not only that I noticed that the author was different - Andrew A. Rooney - but he is also a well known broadcaster : similarity in profession. This emphasis I make out because the style of writing and the subjects chosen for essays are so simple that the thoughts the author has penned will surely run in almost all of us who are good observers. The only difference is that Andrew A. Rooney has penned them and we have not! While reading each essay I was regretting that he has robbed me of subjects that I was thinking and planning for my blogs.

For youngsters the line of thinking looks very artificial and impracticable and should be shunned. For middle aged people it may look OK and for philosophical old a mantra.

For example I quote from the essay "On guard"
....One out of three people at the fruit store has to devote all his time to security. It is about what we all pay for security
....The costs are hidden in taxes, insurance, rent, police, locks, fences, iron gates ..... and grape fruit.

Why did he bring in grapefruit? He was discussing a New York's fruit stores run by Korean immigrants wherein a younger Korean immigrant is stationed outside to guard against thieves and his presence ruins what would be otherwise a pretty picture of fruit stands of colourful pyramids of oranges, grapes, pears, peaches, bunches of bananas and mounds of exotic fruits like mangoes and persimmons. The money and effort the fruit stores have to spend protecting themselves must cost them a substantial part of their daily income. It must also be why one pink grapefruit costs $1.15.

Security is a part of moral and economic condition of the society. There are people who stick to good conduct till it becomes unbearable hunger. Except in case of laziness if any body suffers from hunger it is the fault of the stucture of the society.

Can we dwell so deeply in to the structure of the society and analyse making of the order of the life if we were not seeing too much of its good and bad features? Sharing those thoughts helps to contribute to spread clear and useful quality of the human brain and behaviour.

Rumbling sound becomes music

2008-05-26T15:08:00.000-07:00

Can you enjoy sound of a market place and like?

I don't remember in which cinema it had been pictured that a young boy is shown applying his ear to a telegraph post. As children we copied it and used to put our ear to a telegraph post and imagined that the sound of the vibration of wires due to wind was message passing on the line. Children enjoyed modulated sounds just by cupping and opening the ear. I believed that to understand the messages we learn some code. In fact the electrical signal on the line was not at all related to the mechanical sound heard due to vibration of wires and transferred to the post and to the ear.

A few decades back telegraph offices were common place in India as telegraph was fast communication media before telephone usurped that position. Morse code is the telegraph signaling method to transfer messages from one point to the other. (Morse code can be in the form of flashes of light also.) For sustained systems wireless or wired systems are preferred. In India omnibus earth return DC signaling method was used. Breaking or making the current flow on the line was the technology used so that current passing in the magnetic coil moved an armature at the distant end and make it strike some metallic stopper to make sound to be heard and interpreted. Two types of duration in sounds (current) were adopted- one say one unit (called dot) and the other three units (called dash) The time duration of dot determined the speed of the operator. katta(dash) kada(dot) were used in different combinations to signify different letters. The codes of each letter are unequal in time duration and the combination is not based on sound pattern but the commonest letters have the shortest codes. In places where telegraphic traffic were not dense omnibus route would be lined up. This means messages meant for one station would be heard on all the station sounders. This implied that sounders appear busy all the time as the collective traffic would be passing consecutively. One significant point has to be made out here.The stream could sound rumbling for a stranger. But they were not so for an official who knew the code reading.

Now with the advent of modern methods, morse carrying circuits are non existant in India.

I will narrate my story: I had to learn morse telegraphy as a part of my job. When we were undergoing training as Engineering Supervisors in the then P&T Department we were taught morse telegraphy to attain a speed of 16 words while operating speed was 25+. I started my career as Engineering Supervisor, Telegraphs at Junagadh in Gujarath. Routine duties as managing interruption on trunk telephone and telegraph circuits were not so eventful in the begining. First piece of construction work of erecting some 2 km of telegraph line to open a telegraph office at Prabhaspatan was in progress and it was being directed by my boss to field staff on the assumption that I may not do well being raw. However installing the office equipment like telegraph (Dubern) sounder and morse key including protectors was entrusted to me.

Prabhaspatan is an important place for it is the place where Lord Krishna departed from this world. This is a very important center for Hindus. It is very close to Veeraval, a port city at the sourthen tip of Saurastra penunsula. Rebuilt Somanath temple is close to Veeraval city. But Prabhaspatan itself is very tiny and nothing significant than a small temple existed and installation of telegraph facility looked only symbolic more so as the inauguration of the temple by the President of India had taken place just recently. Our staff were recounting their part in the event. Department of Posts and Telegraphs provided facility for broadcasting the audio of the function of inauguration over AIR.

After office equipment were installed and connections were made the sounder made SOUNDS! But Those SOUNDS were special. I even wondered whether sounds could come out of the equipment installed by me! It sounded like heavenly music to me and I was thrilled beyond my own perception. Rumbling sound became music to my ears. Hear some morse message recording here and I am sure that it will never be a music to you.

The Boss

2008-05-18T17:19:00.000-07:00

There was an important job on hand. I had passed some instructions to my men to take care of it. I was sure of their competence. Therefore I did not worry much. Moreover it was a holiday and I was not very willing to be present personally at the work spot. Lo, my telephone rang and it was my boss's boss. I was wondering what would be the command. He ordered me to proceed to the spot and make sure that things wouldn't fail and report from that spot. I was trying to explain the steps I had taken. He immediately quipped 'did you inspect the work your self.' I said that my men are competent and it is their regular routine. He returned the observation that it is exactly the reason that I should inspect and report back as too much of complacence may result in failure and this occasion is not the one to take a chance. I kept saying to myself why he did not order his officer immediately between us to check up the job for its satisfactory execution. Was the boss having a feeling that his immediate subordinate may excuse himself or was he having a negative ideas about him or was it comradeship with him not to trouble him each and every time, or was it his strategy of management. I told him that I place full confidence with my men, the same way as he placed in me. Immediately he took the tone of the boss and told me to carry out the orders or else.......... I had to obey for the sake of keeping my job.

Let me describe that environment a bit.

Level A Thoroughly basic muscle oriented worker
Level B Promoters from level A to guide the raw.
Level C Supervisors with good knowledge of work
Level D Managers
Level E Middle Level
Level F Policy Makers
Level G Super Boss
I was at Level E and the direction to me was from Level G. I had arranged the execution of work deploying Level C worker, who had put the level A worker on the job by doing away with the level B one.

After a while the entire episode came up in my mind and it occurred to me that I was also dealing with an employee not immediately subordinate to me, but there was an intermediate worker. I laughed at myself and concluded that important works are got done by "level jumping".

It is interesting to note that the line of affiliations can be
Level F->D->B

One stage below worker is likely to feel elated that the super boss is giving him responsibility and it requires to be executed diligently. It is also required in most of the establishments that you know the ranks two stages below for the reason that he may get promotion and move to immediate stage and you have to know him in advance. There is a system that in reporting assessment immediate boss writes his impressions and the next boss has a say in agreeing/disagreeing and/or adding further points.

After all, the boss has to get the things done in a best possible manner to keep his job also as Andrew A.Rooney said his essay "The 'work' Ethic: "When you work for a boss you don't like, it is good idea to remember that he has a boss, too. He is apt to get fired as you are. And so is his boss."

Combined words

2008-05-14T18:52:00.000-07:00

When I was reading on the web I came across a word 'glamazine' meaning glamour magazine. Immediately more words, we often use came to my mind 'brunch' and 'netizen' .
'brunch' for breakfast and lunch combined.
'netizen' is a combination of net and citizen

Language is nurtured by people by putting such words into usage. I thought of finding more words and list them. My search using Google search yielded some words

I found the following words interesting
neverve never + have. (I neverve done that before)
cutool cute + cool.
partion part + portion. (Can I have a partion of pizza?)
stilly Stupid + Silly (That chick is straight stilly.)
sprot adj. made of super + hot. ("Man that chick is sprot")
fantabulotastic fantastic + faboulous (Oh my god! That's fantabulotastic!
swicked sweet + wicked. (His scenester haircut is pretty swicked.)
quierdo queer + wierdo. (That Terry kid is such a quierdo.)
baditude bad + attitude. (Man, he's got a baditude.)
borson boring + person. (Lisa, your such a borson!)
swevil sweet + evil. (Robert that wizard tat is swevil.)

ಹೂವಿನ ಮಳೆ--ಕಲ್ಲಿನಮಳೆ

2008-05-14T17:31:00.000-07:00

ಕವಿಯ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಗುಂಗು -- ದೇಶ ಪ್ರೇಮಿ

ನಾನು ಮಾಧ್ಯಮ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಓದಿದ್ದ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪದ್ಯವೊಂದು ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಅದು ರಾಬಟ್ ಬೌನಿಂಗ್ ಅವರ The Patriot ಎಂಬುದು. ಅದು ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನ ಕಥೆ. ಅದು ಆ ನಾಯಕನಿಗೆ ಅವನ ದೇಶ ಸೇವೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ವರ ಮತ್ತು ಶಾಪ, ಅದೂ ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ. ಆ ನಾಯಕನಿಗೆ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಿ ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಕರೆದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನ ಮಳೆ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಅದು ಅವನ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಎಂದು ಆ ನಾಯಕನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಎಣಿಕೆ ಮಾಡಹೊರಟಿದ್ದು ಏತಕ್ಕೆ ಈ ತಿರುವುಮುರುವಾಯಿಂದು ಅಲ್ಲ. ಆಯಿತಲ್ಲ ಎಂದು. ಅಂದರೆ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅತಿ ಬೇಗ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಮೊದಲಿನಿಂದ ನಡೆದು ಬಂದಿದೆ.

ಇರಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ ನೋಡಿ

ನಾನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಓದಿದ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಅಂದರೆ ದೀಪಕ್ ಚೋಪ್ರ ಅವರ "How to know God". ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರು ದೈವದ ಕೈವಾಡವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಒಂದು ಸತ್ಯ ಕಥೆ ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಸತ್ಯ ಕಥೆ.

ಜಪಾನೀಯರಿಗೆ ಸೆರೆಸಿಕ್ಕ ಸೈನಿಕರ ಬರ್ಮದ ಕ್ಯಾಂಪೊಂದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಇವರು ಅಲ್ಲಿನ ಧಾರಾಕಾರವಾದ ಮಳೆ, ಜಪಾನೀಯರ ದರ್ಪದ ಹಿಂಸೆಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು ಹತಾಶರಾಗಿದ್ದರು. ಯುದ್ಧ ಕೊನೆಯ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ, ಕ್ಯಾಂಪುಗಳನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಲು ಜಪಾನೀಯರು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇವರಿದ್ದ ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಖೈದಿಗಳನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸಾಗಿಸುವರೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಖೈದಿಗಳನ್ನು ಸಾಲಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹತ್ತಿರದ ಗುರಿಯಿಂದ ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಂದರು. ಸೆನ್‍ಗುಪ್ತನನ್ನೂ ಪಿಸ್ತೂಲಿನ ಗುಂಡಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲಾಯಿತು. ಅವರು ಗುಂಡಿನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದರು ಅತೀವ ವೇದನೆಯಿಂದ ಕೆಳಕ್ಕೆ ಉರುಳಿದರು. ಸೆನ್‍ಗುಪ್ತರಿಗೆ ಹಸಿವೆ ವೇದನೆಗಳಿಗಿಂತ ಸಾವು ಉತ್ತಮವೆನಿಸಿತು. (ಜಪಾನೀಯರು ಈ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಏಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆಂಬುದು ನಿಘೂಡವಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಜಪಾನೀಯರೇ ಹಿನ್ನಡೆದಿರಬಹುದು.) ಆದರೇ ಅದೇ ಕೊನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಅದ್ಭುತವೆಂದರೆ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಅವರಿಗೆ ಙ್ಞಾನ ಬಂದಾಗ ಜಪಾನೀಯ ಸೈನ್ಯ (ಎಲ್ಲರೂ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು) ಅಲ್ಲಿಂದ ತೆರಳಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಮತ್ತು ತಾವು ಹೆಣಗಳ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದು ಅರಿವಾಯಿತು. ಆ ರಾಶಿಯಿಂದ ತೆವಳಿಕೊಂಡು ಹೊರಬಂದು ಭಯ ಅಸಹ್ಯಭಾವನೆಗಳಿಂದ ಸತ್ತೆನೋ ಬದುಕಿದೆನೊ ಎಂದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿ ರಾತ್ರೆಯೆಲ್ಲಾ ಯೊಚಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲದ ಕಡೆಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಕಾಡು ಮೇಡು, ದುಷ್ಟಜಂತುಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆ, ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿಗರಲ್ಲಿ ಅಪನಂಬಿಕೆ, ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ತಲೆಮರೆಸಿ ಕಲುನಡಿಗೆಯಲ್ಲೇ ತಿಂಗಳಾನುಗಳ್ಲೆ ಪಯಣಿಸಿ ಇಂಡಿಯಾ ಸೇರಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕೊಲ್ಕತ್ತಾ ತಲುಪಿದರು. ಸೈನ್ಯದ ಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಅಮೇಲೆ ಆದದ್ದೇನು? ಇವರನ್ನು ಸೈನ್ಯದ ಮುಖ್ಯಸ್ತರು ನಂಬದೆ ಜಪಾನಿನ ಗೂಢಚಾರನಿರಬೇಕೆಂದು ಬಂಧಿಸಿದರು. ಬಂಧನ್ನೊಳಗಾದ ಮೇಲೆ ತನಿಖೆಯ ಅಂಗವಾಗಿ ದಿನಂಪ್ರತಿ ಪ್ರಶ್ನೆ, ವಿಚಾರಣೆ, ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು court marshal ಪ್ರಕರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಚೇತನವೂ ಉಡುಗಿಹೋಗಿ ಆದದ್ದು ಆಗಲಿ ಎಂದುಕೊಂಡು ಹೋರಾಡುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಸೈನ್ಯದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಇವರನ್ನು ನಂಬಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡಿದರು. ಇಷ್ಟೆಅಲ್ಲದೆ ಅವರ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಪದಕಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿ ಅವರನ್ನು ಕೊಲಕತ್ತಾ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಿದರು.
ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದಾವುದೂ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅಸ್ಸಾಂನ ಊರೊಂದರಲ್ಲಿ ಸನ್ಯಾಸಿಯಂತೆ ಮರದೆಡೆ ಉಳಿದ ಜೀವನವನ್ನು ಸವೆಸಿದರು. ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಅವರು ಭಿಕ್ಷುಕರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಸೆನ್‍ಗುಪರು ಹಣೆಗೆ ಗುಂಡಿಕ್ಕಿದರು ಏಕೆ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ದೇವರ ಕೈವಾಡವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂಬುದು ದೀಪಕ್ ಚೊಪ್ರ ಅವರ ಅನಿಸಿಕೆ.

ಇದು ರಾಬಟ್ ಬೌನಿಂಗ್ ಅವರ The Patriot ನಂತೆಯೇ ನಾಯಕನಿಗೆ ವರ ಶಾಪಗಳು; ಕ್ರಮ ತಿರುವು ಮುರುವು ಅಷ್ಟೆ. ಆ ನಾಯಕನಿಗೆ ಮೊದಲು ವರ ಆಮೇಲೆ ಶಾಪ; ಈ ಸೆನ್‍ಗುಪ್ತರಿಗೆ ಮೊದಲು ಶಾಪ ಆಮೇಲೆ ಶಾಪವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ವರ. ಅದು ಅವರಿಗೇನು ಉಪಯೋಗವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ.

ಸಾವಿಲ್ಲ ಈ ರೋಬೋಟ್‍ಗೆ

2008-05-09T18:27:00.000-07:00

ಪುರಾಣಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರಿಂದ ವರ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಶೈಲಿ ಅಂದರೆ -- ನನಗೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಯಾವಾಗಲೂ (ಹೇಗೂ ... ಇತ್ಯಾದಿ) ಸಾವು ಬರಬಾರದು-- ಎಂದು. ದೇವರೂ ವರ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ವರ ದಾನ ದಿಂದ ಆಗುವ ಅನಾಹುತವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಯಾರಾದರೂ ವಿವರಿಸಿದಾಗ ಕೈ ಕೈ ಹಿಸುಕಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ. ದುಷ್ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಏನಾದರೊಂದು ಉಪಾಯ ಹುಡುಕುಬೇಕಾಗಿ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಉಪಾಯಗಳ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಕಥೆಯ ಬೀಜವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮೋಹಿನಿ - ಭಸ್ಮಾಸುರ, ಮಹಿಷಾಸುರ - ಚಾಮುಂಡಿ, ಮೂಷಿಕರಾಜ - ಗಣೇಶ; ಇವಲ್ಲದೆ ಎಷ್ಟೋ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ. ಒಂದು ಸರ್ವಕಾಲಿಕ ಸತ್ಯ ಎನ್ನುವಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಸಾಯಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿಯ ವರೆಗೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿಲ್ಲ.

ಈಗ ವೈಙ್ಞಾನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ಜೀವವಿರದ ರೋಬೋಟ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಅದರ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರೂ ಮತ್ತೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಜರಾಸಂಧನ ಜ್ಙಾಪಕ ಬರುತ್ತದಲ್ಲವೆ. ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಮುಂದೆ ಸಾವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇನೋ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲವೇ?

ಆ ವಿಡಿಯೋ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ

ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದ.

2008-05-09T15:37:00.000-07:00

ನಾವು ಇನ್‍ಟೆರ್‍ಮೀಡಿಯೇಟ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲಕ್ಕೆ (೧೯೫೧-೫೩) ಕನ್ನಡದ ಪರೀಕ್ಷಾ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್‍ನ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವೃಂದವನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದ ಮಾಡಲು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಪಾಠಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಅನುವಾದದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾ ಅನುವಾದ ವಾದ ವಾಕ್ಯ ಕನ್ನಡದ ಜಾಯಿಮಾನಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರಬೇಕೆಂದೂ ಪದಶಃ ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದರೆ ಕೆಲವು ಸಂಧರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಆಭಾಸ ಆಗುವುದೆಂದು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು ಅದು ಹೀಗಿತ್ತು
Dear old lady was jaywalking on the road unmindful of the vehicles.

"dear" ಪದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸರಿಯಾದ ಕನ್ನಡ ಪದ ಹುಡುಕಲು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ brain storming ಪ್ರಾರಂಬಿಸಿದರು. ಉತ್ತರಗಳಿಗೇನು ಕಡಿಮೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಕೈನಡುಗುವ ಮುದುಕಿ, ಮುದ್ದು ಮುದುಕಿ, ಇನ್ನು ಏನೇನೋ. ಕೆಲ ಸಮಯದ ನಂತರ ಉಪನ್ಯಾಸಕರೇ "ಮಹರಾಯಗಿತ್ತಿ" ಎಂದರೆ ಹೇಗಿರತ್ತೆ ಅಂತ ಸೂಚಿಸಿದರು.

ಕೊನೆಗೆ ಆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದದ ವಾಕ್ಯ "ಆ ಮಹರಾಯಗಿತ್ತಿ ಮುದುಕಿಯು ರಸ್ತೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹರಿ ಹಾಯ್ದು ನಡೆದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು." ಎಂದು ಅನುವಾಯಿತು.

ಈ ಅನುವಾದದ ಪ್ರಕರಣ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗಿದೆ. ಇತ್ತಿಚೆಗೆ ನಾನು ಸುಂದರ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಯಾವ ರೂಪ ತಳೆಯುತ್ತದೆಂದು ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಸುಂದರ ವಾಕ್ಯಗಳು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ ಅಂದರೆ ಆಲೋಚನಾ ಕ್ರಮ ಸುಂದರವಾಗಿರಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಗಬೇಕು. ಅದನ್ನು ನಾವು ಕಂಡಲ್ಲಿ ಮೆಚ್ಚಿ ಮೆಲಕು ಹಾಕಬೇಕು.

ಈಗ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವೃಂದವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ.
I married a 5-foot-2, 103-pound woman 52 years ago. She's as healthy as a horse, although she has since put on a few pounds -- she now weighs a whopping 105. My wife has been in the hospital four times in her life. Three of those were for childbirth. She is two months shy of 80, and still has a figure most women would be proud of at 30. Call me prejudiced, but she is the perfect size for me.

ಇದನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ!

"ನಾನು ೫೨ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮದುವೆಯಾದ ೫ಅಡಿ ೨ ಅಂಗುಲ ಉದ್ದ ೧೦೩ ಪೌಂಡ್ ತೂಕದ ಹುಡುಗಿ, ಮಜಬೂತಾಗಿ ಆರೋಗ್ಯವಂತಳಾಗಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಈಗ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ತೂಕವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಅಬ್ಬಾ ೧೦೫ ಪೌಂಡಿಗೆ ಏರಿಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಅವಳ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಮುಖ ಕಂಡಿದ್ದಾಳೆ- ಮೂರು ಹೆರಿಗೆಗೆ. ಅವಳು ತನ್ನ ಎಂಭತ್ತನೆ ವಯಸ್ಸು ಮುಟ್ಟಲು ಇನ್ನೂ ಎರಡು ತಿಂಗಳೆಂಬ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ, ಆದರೂ ೩೦ರ ಹರೆಯದ ಹೆಂಗಳೆಯರಂತೆ ಮೈಕಟ್ಟು ಹೊಂದಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇದ್ದಾಳೆ. ನನ್ನನ್ನು ಬೇಕಾದರೆ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತನೆಂದೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಿ."

ನಿಮಗೆ ಹೇಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ?
ವಿ.ಸೂ: ಬೇಕಂತಲೇ ಪೌಂಡ್ ಅನ್ನು ಕಿಲೋಗ್ರಾಮಾಗಿ, ಅಡಿಗಳನ್ನು ಮೀಟರಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿಲ್ಲ.

ತಿರುಪತಿ ಕ್ಷೌರ

2008-05-04T23:21:00.000-07:00

ತಿರುಪತಿ ಕ್ಷೌರ
ಇದು ಈಗ ಒಂದು ನುಡಿಗಟ್ಟಿನಂತೆ ಪ್ರಯೋಗವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಇರಲಿ ಇದರ ಅರ್ಥ ಏನು? ಇರಬಹುದಾದ ಅರ್ಥದ ಐಛ್ಛಿಕ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಗುರಿತಿಸೋಣ
೧. ತಿರುಪತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೆ ಮುಡಿಪಾಗಿತ್ತಿರುವ ಕೂದಲನ್ನು ಕ್ಷೌರ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
೨. ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಅರ್ಧಂಅರ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮುಗಿಸಲು ಬಹಳ ವೇಳೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು.
೩. ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಕೆಲಸಮಾಡುವಾಗ ನೋವಾಗುವುದು.
೪. ಗೋಕುಲಾಷ್ಟಮಿಗೂ ಇಮಾಂ ಸಾಹೇಬರಿಗೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆ.

ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ:
೧.ಹರಕೆಗಾಗಿ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಿ ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಭಕ್ತರು ಬಹಳ ಮುಂದು. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ನೋಡುವಂಥದು ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ (ಎಲ್ಲ ವಯಸ್ಸಿನವರೂ, ಹೆಂಗಸರೂ ಕೂಡ) ಬಹಳ. ಅಲ್ಲದೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಹರಕೆ ಹೊರುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಕೆಲವರನ್ನು ಪದೇ ಪದೆ ಬೋಳುತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಲೆ ಬೋಳಾಗಿದ್ದರೆ ತಿರುಪತಿ ಕ್ಷೌರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
೨.ತಿರುಪತಿಯಲ್ಲಿ ಹರಕೆಗಾಗಿ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿನ ಕ್ಷೌರಿಕರು ಗಿರಾಕಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ತಲೆಕೂದಲಿಗೆ ಒಂದು ಸಾರಿ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಸವರಿ ಒಂದು trade mark ಬರೆಯಂತೆ ಕೂದಲನ್ನು ತೆಗೆದು ಮತ್ತೊಂದು ಗಿರಾಕಿ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟು ಹೋಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯಿಸುವರೀತಿಯಂತೆ ನಿರೀಕ್ಷಣೆಮಾಡುವ ಸನ್ನಿವೇಶ.
೩. ‘ನೀರಿಲ್ಲದ ಕ್ಷೌರ’ ಎನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ನುಡಿಗಟ್ಟಿನ ಅರ್ಥದಂತೆ ನಿಗದಿತ ರೀತಿ ಬಿಟ್ಟು ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ನೋವಾಗುತ್ತದಲ್ಲ ಅದು.
೪. ಅಂದರೆ ತಿರುಪತಿಗೂ ಕ್ಷೌರಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧ ಇದೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಉಲ್ಲೇಕಿಸಿದ ಎರಡಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಇದೆಎಂದು.

ಈ ಐಛ್ಛಿಕ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿವರಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸರಿ ಕೆಲವು ಸರಿಯಂತೆ ಕಾಣುವಂತೆ, ಕೆಲವು ಅಸಂಬದ್ಧತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ ಇರಬೇಕು.

ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮುಂದೆ ಓದಿ.

ಒಂದು ಕಥೆ ‘ತಿರುಪತಿ ಕ್ಷೌರ’ ಅಂತ ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಓದಿದ್ದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾಗಿ ತಿರುಪತಿಯಲ್ಲಿ ಹರಕೆ ಹೊತ್ತವರು ತಲೆಕೂದಲನ್ನು ಕ್ಷೌರಿಕರಿಂದ ತೆಗೆಸಲು ಅನುಭವಿಸಬಹುದಾದ ಅವಸ್ಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದರು. ಕ್ಷೌರಿಕರು ಗಿರಾಕಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಗಧಿ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಲೆಗೆ ಒಂದು ಸಾರಿ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಸವರಿ ಒಂದು trade mark ಬರೆ ಎಳೆದು ಮತ್ತೊಂದು ಗಿರಾಕಿ ಹುಡುಕಲು ತೊಡಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಇದೇತರಃ ಬಹಳ ಗಿರಾಕಿಗಳ ಸಾಲುಗಳು. (ಒಂದೇ ಸಾಲಲ್ಲ, ಅನೇಕ ಸಾಲುಗಳು -- ಒಬ್ಬ ಕ್ಷೌರಿಕನಿಗೆ ಒಂದು ಸಾಲು). ನೀವು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕ್ಷೌರಿಕನನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ; ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ trade mark ನೋಡಿ ಮತ್ತ್ಯಾವ ಕ್ಷೌರಿಕನೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಮುಗಿಯಿತು. ವೃತ್ತಿ ಯುದ್ಧ ಶುರು. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಸರದಿಗೆ ಕಾಯಲೇ ಬೇಕು. ಈ ಕಾಯುವಿಕೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾಕಪ್ಪಾ ಈ ಹರಕೆ ಹೊತ್ತೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ಕಸಿವಿಸಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ವಿಧಿ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ಅದನ್ನು ಮುರಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರೂ ಎದ್ದು ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. trade mark ಹೊತ್ತು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಅದಕ್ಕೇ ತಿರುಪತಿ ಕ್ಷೌರ ಅಂದರೆ ೨ಯ ಉತ್ತರ ಸರಿ.

ಇದೇನಪ್ಪ ಮುಂಡನದ ತೊಗೊಂಡಿದಾನೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯೋದಕ್ಕೆ ಅಂದುಕೊಂಡೀರ; ಈ ವಿಷಯನೂ ಸೀರಿಯಸ್.
ಮುಂಡನ ಅಂದರೆ ತಲೆಯ ಕೂದಲನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೆಗೆಯುವುದು. ಇದು ಹಲವು ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ: ೧) ಹರಕೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಂದರೆ ದೇವರು ನಿಮ್ಮ ಆಶೋತ್ತರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ ಅದರ ಕೃತಜ್ಙತೆಗೆ. ೨) ಆಕರ್ಷಣೆ ತಡೆಯಲು-ಉದಾ:ವಿಧವೆಯರು (ಈಗಲ್ಲ-ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ) ೩) ದೀನತೆಯ ಕುರುಹು-ಉದಾ:ಬೌದ್ಧ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ೪)ಸೂತಕ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳಲು- ಉದಾ:ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರದರೂ ಅವಸಾನವಾಗಿದ್ದರೆ. ೫)ವೈರಾಗ್ಯದ ಕುರುಹು-ಉದಾ:ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ೬) ಫ್ಯಾಷನ್‍ಗೆ-ಹಾಗೇ ಬೋಳುತಲೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು, ಬೇಕಾದಾಗ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೃತಕ ತಲೆ ಕೂದಲನ್ನು ಧರಿಸಲು, ವಿನೂತನವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಲು.

ಈಗ ಮೊದಲನೇ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ಲಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಹರಕೆಗಾಗಿ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಿ ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಭಕ್ತರು ಬಹಳ ಮುಂದು. ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ (ಎಲ್ಲ ವಯಸ್ಸಿನವರೂ, ಹೆಂಗಸರೂ ಕೂಡ) ಬಹಳ. ಅಲ್ಲದೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಆಗಿಂದಾಗ್ಗೆ ಹರಕೆ ಹೊರುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಕೆಲವರನ್ನು ಪದೇ ಪದೆ ಬೋಳುತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇದು ಅಷ್ಟು ಸಾಧಾರಣವಲ್ಲ. ಯಾರಾದರು ಬೋಳುತಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವರ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರ ಅವಸಾನವಾಗಿದೆಯೆಂದು ಅನುಮಾನ ಪಡುವಷ್ಟು ಸಂಧರ್ಭ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ತಿರುಪತಿಯಲ್ಲಿ ಶೇಖರವಾಗುವ ಮನುಷ್ಯರ ಉದ್ದದ ತಲೆಕೂದಲಿಗೆ ಬಹಳ ಬೇಡಿಕೆ ಇದೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಯೋಗ ನೋಡಿ. "ಕ್ಷೌರ ಆಯಿತು" ಎಂದರೆ ಹಣ ಕೈತಪ್ಪಿ ಹೋಯಿತು ಎಂಬರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ನೀರಿಲ್ಲದ ಕ್ಷೌರ ಅಂದರೆ ಅತಿ ವೇದನೆ ಮತ್ತು ನಷ್ಟವಾದರೆ ನಮಗೆ ನೀರಿಲ್ಲದ ಕ್ಷೌರ ಆಯಿತೆಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಒದ್ದೆ ಮಾಡದೆ ಸೋಪು ಹಚ್ಚದೆ ಕ್ಷೌರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಂದರೆ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ನೋವು ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ವಿಸ್ತರಣೆಯೆ ನೀರಿಲ್ಲದ ಕ್ಷೌರದ ಅರ್ಥ. ಈಗ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕ್ ಶೇವರ್‍ಗಳು ಬಹುತೇಕ ನೀರಿಲ್ಲದ ಕ್ಷೌರಮಾಡುವ ಉಪಕರಣಗಳೇ. (ವೆಟ್‍ಶೇವರ್ಸ್ ಬರಲು ಪ್ರಾರಂಭ ಆಗಿದೆ). ಈ ನುಡಿಗಟ್ಟನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕೇನೋ!

ಚಿತ್ರ ಕವನ

2008-05-01T10:24:00.000-07:00

ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಹಾಸ್ಯ ವಿಡಂಬನೆಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಒಂದು ಕನ್ನಡ ಮಾಸ ಪತ್ರಿಕೆ "ಕೊರವಂಜಿ" ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ಓದಿದದ್ದವರಿಗೆ ಅದರ ಸೊಗಡು ಗೊತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಚುಟಕ ಕವನ ನನಗೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದು ಚುಟಕವೂ ಹೌದು ಚಿತ್ರವೂ ಹೌದು. ಅದಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ನಾನು ಚಿತ್ರ ಕವನ ಅಂತ ಕರೆದು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಉದ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇದರ ಲೇಖಕರು ಯಾರೆಂಬುದು ನೆನಪಿಲ್ಲ.

ದುಸ್ತರ ನದಿಯಾ ಹೇಮಾವತಿಯಲಿ
ಬೆಸ್ತರ ತಿಮ್ಮನ ದೋಣಿಯು ಮುಳುಗಿತು
ಮುಳುಗಿತು ಗಮ್ಮನೆ ತಳಕೆ
೦
೦
೦
೦
೦
೦
ಗುಳು ಗುಳು ಗುಳ್ಳೆಗಳೆದ್ದವು
ತಿಮ್ಮನ ಸುಳಿವೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

ಇದು ನಿಮಗೆ ಹಿಡಿಸಿದರೆ ಆನಂದಿಸಿ.

Blasphemers from Brahmin culture

2008-04-23T16:02:00.000-07:00

Reproduced below a letter I wrote to the Editor of "India currents" Feb 2002 monthly published from San Jose, CA 95151 (www.indiacurrents.com)in reply to an article "Threadbare" By HARI SREENIVASAN. This was published in March 2002 issue.

The subject is lively and relavent even today.

His article was describing debate in his mind about a spurious symbol a brahmin wears without real practice of the code and attaining real quality.

He said: "Recently I came to a point in every Indian Brahmin man's life, whether he be IBCD (Indian born confused desi) like me or otherwise. It's a question that we never really assumed would get here, because it would mean the equivalent of being blasphemers from Brahmin culture; the question of course is whether to keep wearing my sacred thread?"

He questioned himself:"Is it fair for me to gain access to certain temples in south India when I know less, and am less devoted than someone who is forced to stand further back, but prays sincerely? Could this now be a spurious symbol I wear?"

My reaction:
THREADBARE DESI
I feel it necessary to react to "Threadbare" in Desi Voice (IC Feb 2002). I think the author is in the same turmoil as every desi, more so one who is from orthodox and poor Brahmin families. The main reason is that he is rooted neither in orthodoxy nor in cosmopolitanism.

I am a pensioner in India visiting my daughters in the U.S. and have seen life here to some extent. Though initiated to the "first phase of four-part Hindu life," I stayed away from my home for education and was not subjected to the rigors of the regulations, but I know how elders in society were following the rules. I was also influenced by the post-Independence spirit of social upliftment and secularism. This kept me away from the rituals, but I did not develop an antagonism because of the deep-rooted cultural background. During debates in my mind, I saw merits in both ways and considered that the choice should be left to the individual.

I have a modest understanding of Vedic literature and I am convinced that the rigor they insist in following is not only to give blind practice in the young, expecting the followers to get more knowledge and convinced in the religion, but also to keep the tradition going. Religion and philosophy are different but are related. You may not be able to understand and appreciate philosophy without religion.

Our philosophy is propounding a single God (there may be various paths to reach Him) and urges every one to try to attain the qualities we ascribe to God. But to reach this stage you may have to go through the mill of life and get convinced of this philosophy, otherwise you will branch off to some other path.

Knowing more should be the aim of all persons, and going to the temple, devoted or less devoted, standing in front or back, are irrelevant. Real prayer means with full sincerity. And in this act you should convince yourself and nobody else.

M.N.S. Rao, San Jose, CA

I searched the website of "India currents" for the original article and the reply, to give a link. I did not find archives that old. I have a copy of the article with me for those who want to have a look at it.

ಅತಿ ತರಲೆ ಸುದ್ದಿ

2008-04-20T11:25:00.000-07:00

ಹೆಣ್ಣು, ಹೊನ್ನು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣು ಅವನತಿಯ ಮೂಲ ಕಾರಣ ಎಂದು ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳು, ದರ್ಶನಗಳೂ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಕಾನೂನಿನ ನಿಘಂಟಿನ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ’ಅವನು‘ ಎಂದು ಇದ್ದರೆ ಅದು ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ’ಅವಳು‘ ಎಂದು ಓದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. (ಈತರಹ switching ಬಹಳ ಕಡೆ ಇರುತ್ತೆ; ಉದಾ: ತರ್ಕದ ಪ್ರಕಾರ may = may not). ಕಾನೂನು ಬರೆಯುವಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ he or she ಎನ್ನುವಂತೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಅದು ಕಠಿಣ ವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಈ ನಿಯಮ.
ಇರಲಿ; ಈ ಪೀಠಿಕೆ ಏಕೆ? ಅಂತ ಕೇಳಿದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲಿದೆ ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಬ್ಲಾಗ್ ತರಲೆ ಸುದ್ದಿ ೧ ಓದಿದ್ದರೆ ಪ್ರಪಂಚದ ರೀತಿ ಇನ್ನೂ ತೀವ್ರ ಎಂದು ತಿಳಿಯಲು ಮತ್ತೊಂದು ಅತಿ ತರಲೆ ಸುದ್ದಿ ಇಲ್ಲಿದೆ. ನೀವು ’ಹೆಣ್ಣು‘ ಎನ್ನು ಕಡೆ ’ಗಂಡು’ ಎಂದು ಹಾಕಿಕೊಂಡರು ಸಾಕು ಈ ಸುದ್ದಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ನಿಘಂಟು ಸರಿ ಅನ್ನಸುತ್ತದೆ.
ನಿಮಗೆ offbeat news ಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೇಕಾದಷ್ಟು offbeat ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಓದಬಹುದು.

ಕ್ವಿಜ್

2008-04-15T15:12:00.000-07:00

This is a test for you-in right choice of words.

In the following passage fill in the blanks choosing from multiple choices.

Obama was speaking about the difficulty of persuading people that government can make things better when they haven't seen evidence of it for decades.

"So it's not surprising then that they get ......,"(A) he said, "they ............(B) guns or religion or antipathy to people who aren't like them or anti-immigrant sentiment or anti-trade sentiment as a way to explain their frustrations."

Location A choice 1. frustrated 2.bitter
Location B choice 1.cling to 2. seek solace in

Clue 1: This is what Obama's utterances and blogger's suggestions for refined speech to avoid controversy
Clue 2: This has been discussed in an Editorial:(Poorly chosen words obscure Obama's point) of Mercury News recently

Answer: One is from Obama's utterances the other from blogger's suggestions.
Your answer may depend on whether you like Obama or not

ಭಲೆ! ಮುದುಕಿ

2008-04-15T11:53:00.000-07:00

ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯ (ಅಮೇರಿಕ)ದಲ್ಲೂ ಕೈಚೀಲ ಸೆಳೆಯುವ ಕಳ್ಳರಿದ್ದಾರೆ. ಅದೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಏಷ್ಯಮೂಲದವರಿಂದ. ಏಕೆ?-ಅವರ ಕೈಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ನಗದು ಇರುತ್ತದಂತೆ. ಆ ಗುಂಪಿನ ಹೆಸರು "ರಿಪ್ಪರ್ಸ್" ಪೋಲೀಸಿನವರು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಸಹಾಯ ಕೋರಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಸುದ್ದಿ ಇಲ್ಲಿ ಓದಿ
ಸರ ಹೆಂಗಸರ ಕತ್ತಿನಿಂದ ಸೆಳೆಯುವ ಪೋಲಿಸ್ ಸುದ್ದಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನದ ಅನುಭವ. ಕಳ್ಳರನ್ನು ಕಳ್ಳತನಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಹಿಡಿಯುವುದೂ ಆಗ್ಗಾಗ್ಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಓದುವ ಸುದ್ದಿ ಕಳ್ಳನನ್ನು ಹಿಡಿದವರು ೭೦ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಹಿಳೆ.

ಅತಿ ವಿರಳ

2008-04-15T11:29:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದವರು ಸಾವಿಗೀಡಾದರೆ, ಅದು ದುರ್ಮರಣವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ- ದೇವರನ್ನೂ- ಬಯ್ಯುತ್ತೇವೆ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನರ್ಸ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಉಪಚಾರ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಕೊನೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ-ನಮ್ಮಿಂದ ಏನೋ ಕಡಿಮೆ ಆಯಿತೆಂದು. ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದವರು ಕೊಲೆಯಾದರೆ, ಹಗೆ ಭುಗ್ಗೆನ್ನುತ್ತದೆ. ಕೊಲೆಗಡಕನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಗರಿಷ್ಟವಾಗಬೇಕೆಂದು ಹಾತೊರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಇದೆಲ್ಲ ಮನವನ ಸಹಜ ಗುಣ.

ಪ್ರಿಯಂಕ ತನ್ನ ತಂದೆ(ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ)ಯ ಕೊಲೆಯ ಸಂಚುಗಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳಾದ ನಳಿನಿಯನ್ನು ಈಚೆಗೆ ಕಾರಾಗೃಹದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಮಾಡಿ ಕೊಲೆಯ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದು ಈಗಿನ ತಾಜಾ ಸುದ್ದಿ. ಇರಲಿ, ಇದು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಿರಬಹುದೇನೋ ಎಂದರೆ, ಇದನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋಣ. ಈ ಸುದ್ದಿ ಹೊರಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಿಯಂಕ ಇದನ್ನು ಖಾಸಗಿ ವಿಷಯ ಎಂದಿದ್ದಾಳೆ. ರಾಹುಲ್ ಹೇಳಿದ್ದೇನು : ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ಹಗೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನ ಹೇಳಿಕೆಯ ಸುದ್ದಿ ಇಲ್ಲಿ ಓದಿ

ಈ ತರಹ ವಿಚಾರ ಅತಿ ವಿರಳ

ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಗಳಮೇಲೆ ಎಂಥಹ ದಾಂಧಲೆ!

2008-04-13T10:13:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಗಳಮೇಲೆ ಎಂಥಹ ದಾಂಧಲೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ
೧.ರಸ್ತೆಯ ನಾಮ ಫಲಕ ಉರುಳಿಹೋಗಿದೆ.

೨. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಯ ಧ್ವಂಸ.

೩.ಪಾದಚಾರಿಗಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿ ವಾಹನಗಳ ನಿಲುಗಡೆ.

೪.ರಸ್ತೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಯುವ ವಿದ್ಯುತ್ ತಂತಿಯನ್ನು ಜಾಹಿರಾತಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಹೊಸ ವಿಧಾನ.

ರುಮಾಲು, ಪೇಟ, turban.

2008-04-13T09:13:00.000-07:00

ರುಮಾಲು, ಪೇಟ, turban.
ಈಚೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸನ್ಮಾನ ಸಮಾರಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕಾದರೆ ಮೈಸೂರು ಜರಿ ಪೇಟ ಅವರಿಗೆ ತೋಡಿಸಿ ಶಾಲು ಹೊದೆಸಿ ಫಲಪುಸ್ಪಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಮೈಸೂರು ಪೇಟ ಮದುವೆಗಂಡಿನ ಅಲಂಕಾರಕ್ಕೂ ಉಪಯೊಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಅಲಂಕಾರ ಏಕೆ ಸಾಮಗ್ರಿಯಾಯಿತು ಅಂದರೆ ಅದರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಉಪಯೋಗ ನಿಂತು ಹೋಯಿತು ಅಂತ ಅರ್ಥ. ಪೇಟ ಸಲ್ಪ ಜರ್ಬು ಆದರೆ ರುಮಾಲು ಸಾಧಾರಣ.
ಅದನ್ನು ಸರ್ವೇಸಾಧಾರಣ ಉಡುಪಿನ ಅಂಗವಾಗಿ ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಅವರ ನೌಕರಿಗೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ರುಮಾಲು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ೧೯೫೩-೫೫ರಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೆಂಗಳುರಿನ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ವಿ.ಸೀತಾರಮಯ್ಯನವರು ರುಮಾಲು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಹಿತಿಗಳ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರುಮಾಲು ಧರಿಸದವರು ಕಡಿಮೆ.
ಹಿಂದೆ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರ ಉಡುಪಿನ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ರುಮಾಲು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿತ್ತೆಂದು ಎಂಆರ್‍ಶ್ರೀ ಅವರ "ರಂಗಣ್ಣನ ಕನಸಿನ ದಿನಗಳು" ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವತ್ತಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. (ಇದನ್ನು ನಾನು ಇಂಟರ್‍ಮೀಡಿಏಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಅಭಸಿಸಿದ್ದೆ)
ಅದರ ಪಾಠವನ್ನು ಮತ್ತೊಂಮ್ಮೆ ಓದಿಕೊಂಡು ಆನಂದಿಸಿದೆ. (ಪುಟ ೪೭-೫೫).
ಆ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೀವೂ ಓದಬಹುದು

ಈಗ ಈ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಂದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಪದ್ಧತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ರಂಜಾನ್‍ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಮಹನೀಯರು ಮುಸ್ಲಿಂ ಬಾಂಧವರೊಡನೆ ಅವರು ಧರಿಸುವ ಉಡುಪನ್ನು ಹೋಲಿಸುವ ಉಡುಪನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವರೊಡನೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದರ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ನೋಡಿರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಒಂದು ಘಟನೆ ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಅದರ ಸುದ್ದಿ ಇಲ್ಲಿ ಓದಿ.
ಅದರ ವಿವರಣೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

"ಮಾಡಿದ್ದುಣ್ಣೊ ಮಹಾರಾಯ"

2008-04-11T15:57:00.000-07:00

ಹಳೇ ಕಾಲದ ಮನೆಗಳ ಸೂರು ತೊಲೆ, ಗಳು, ಹೆಂಚು ಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂಥಹ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಲೆ ಕೆಳಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದಾಗಿ ಒಬ್ಬಾಕೆ ದೇವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಹೀಗೆ
"ತೊಲೆಯೇ ತೊಲೆಯೇ ನಾನೇ ಮರ, ನೀನೇ ಮನುಷ್ಯ, ಹಾವಿಗೆ ಹರನ ಆಣೆ, ಚೇಳಿಗೆ ಭೈರವನ ಆಣೆ, ಇರುವೆ ಎಂಭತ್ತುಕೋಟಿ ಜೀವರಾಶಿಗೂ ಬಿದ್ದ ಬಾಳಿ ಬಿಟ್ಟು ಇತ್ತಿತ್ತ ಬಂದರೆ ತಾಯಿಮುದ್ರವ್ವೆಯ ಪಾದದಾಣೆ; ಹರಾ ಎಂತ ಬಲದ ಮಗ್ಗಲ ಹೂಡಿದೆ, ಹರಿ ಅಂತ ಎಡದ ಮಗ್ಗಲ ಹೂಡಿದೆ, ಚಿತ್ತಹೋಗಿ ಅಚ್ಚುತನನ್ನು ಕೂಡಿತು, ಮನಹೋಗಿ ಮಾಧವನನ್ನು ಕೂಡಿತು, ನಾನು ಹೋಗಿ ಕಾಶೀ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನನ್ನು ಕೂಡಿದೆ. ಸ್ವಾಮಿ ನಂಜುಂಡೇಶ್ವರ, ತಾಯೆ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ, ಸಜ್ಜನಸಂಗ ಕೊಡು ದುರ್ಜನರ ದೂರತ್ತ ಇಡು ತಾಯೇ"
(ಪುಟ ೧೬೯ ಮಾಡಿದ್ದುಣ್ಣೊ ಮಹಾರಾಯ)

ಇದೇ ಪುಸ್ತಕದ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಂಥಕರ್ತರು ಹೇಳಿರುವುದೇನು......
"Official corruption and its momentous sequences, village faction and its evils, the Court of His Highness Krishnaraja Wodeyar III the late Maharaja of Mysore and his fabulous generosity, the court jester, the credulous villagers, the story of a chaste woman, Suttee, insanity condition of villages in olden times, treatment of a daughter-in-law by a mother-in-law, of a mother-in-law by a daughter-in-law, the village schoolmaster and his cruelty, his treatment by the pupils, his horrid ingratitude, a philosophic view of corporal punishment, its effect on the education of the rising generation, hypocrisy and its its secret misdeeds, a sincere and distorted description of genuine beauty, the meanest and the most reprehensible attempt to seduce ideal chastity, a nefarious practice of electrobiology, the indiscreet levity of a mad cap and the ludicrous portion of his conversation, the autobiography of a burglar, an awe inspiring incident on a cremation ground, a miracle worked by a wonderful sorcerer, and his unselfishness, other minor matters, and the moral tone intended to pervade from the beginning to the end: have all been treated in their proper places."

’ಮಾಡಿದ್ದುಣ್ಣೋ ಮಹಾರಾಯ’ ಕನ್ನದದ ಮೊದಲ ಕಾದಂಬರಿಯೆಂದು ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ ನೆನಪು. ಅದನ್ನು ಓದಲು ಅವಕಾಶ ಈಚೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.
ಈ ಕೊಂಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕರೆ ಓದಬಹುದು.

ಅದು ೧೯೧೫ ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಸುಮಾರು ನೂರುವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೂ ಸರಳ ಕನ್ನಡ ಬರವಣಿಗೆ ಇದ್ದಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ಆನಂದವಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕದ ಶೈಲಿಯ ಭಾಷೆ ಇರಬಹುದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ನನಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವೂ ಆಯಿತು. ಆನಂದಿಸುವಿರೆಂದು ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ